RSS

απεργία στις 13 Φλεβάρη

12 Φεβ

Απεργία σταθμός ενάντια στον ξαναζεσταμένο Μαγγίνα

στις 13 Φλεβάρη βάζουμε λουκέτο παντού

Χαρακτήρα μεγάλης πολιτικής αναμέτρησης παίρνει η πανελλαδική πανεργατική απεργία της ερχόμενης Τετάρτης 13 Φλεβάρη. Μετά τον απεργιακό σεισμό της 12ης Δεκέμβρη, οι εργαζόμενοι μπορούν να απoδείξoυν ότι δεν είναι διατεθειμένοι να δεχθούν τον ακρωτηριασμό των ασφαλιστικών τους δικαιωμάτων από την κυβέρνηση της ΝΔ. Οι παραγωγοί του σύγχρονου πλούτου, που τόσο βρόμικα μοιράζεται σε υπερκέρδη του κεφαλαίου, σε μίζες της Ζίμενς και σε εκβιασμούς του εκδοτικο-πολιτικού συμπλέγματος, δεν δέχονται να πεθαίνουν δουλεύοντας μέχρι τα 60, 65 ή και 70, δεν δέχονται να πεθαίνουν καθημερινά με μισθούς και συντάξεις 600 και 700 ευρώ. Διεκδικούν το μερτικό τους από τη ζωή. Όχι τα ψίχουλα όλο το καρβέλι!

Ύστερα από έναν δίμηνο σχεδόν βομβαρδισμό πραγματικών σκανδάλων και τηλεοπτικής σκανδαλολογίας, το εργατικό κίνημα καλείται να καθορίσει ξανά το πολιτικό τοπίο, φέρνοντας μπροστά τα εργατικά δικαιώματα και διεκδικήσεις. Μετά την απεργία της 12ης Δεκέμβρη φάνηκε ότι «μπορούμε να τους σταματήσουμε». Αυτό ισχύει και τώρα! Η κυβέρνηση είναι αδύναμη. Αλλά απαιτείται καταρχήν η απεργία της Τετάρτης να είναι πραγματικά συγκλονιστική και να συνδεθεί με την ταξική ανασυγκρότηση του εργατικού κινήματος. Γιατί είναι φανερό ότι με τη γραμμή ήττας των ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ δεν νικάμε. Τι έκανε η συνδικαλιστική γραφειοκρατία μετά την επιτυχία της 12ης Δεκέμβρη; Τίποτα! Απεναντίας, δεν έκανε συνελεύσεις στα σωματεία, μπήκε ξανά στο στημένο διάλογο της κυβέρνησης, αποκοίμισε τον κόσμο ότι δήθεν η ΝΔ υποχωρεί και συζητά ένα ψοφοδεές διεκδικητικό πλαίσιο για τη Συλλογική Σύμβαση Εργασίας

Με λίγα λόγια έπαιξε το παιχνίδι του Καραμανλή. Το Μαξίμου απέσυρε τον Μαγγίνα για να εκτονώσει την πίεση, έβαλε την Φάνη σε ρόλο καλής «γιαγιάς» και έρχεται τώρα να δείξει τα δόντια του. Η κατεύθυνση Μαγγίνα παραμένει. Η κυβέρνηση, πότε με το βούρδουλα και πότε με καρότο, σαλαμωτά ή ενιαία, ετοιμάζεται:

  • Να αυξήσει τα όρια συνταξιοδότησης. Να μειώσει τις συντάξεις. Να ενοποιήσει την κύρια με την επικουρική σύνταξη. Να χειροτερέψει τον τρόπο υπολογισμού της σύνταξης και μ’ αυτό τον τρόπο να μειώσει δραματικά οι συντάξεις, ώστε να μας υποχρεώσει σε «εθελοντική» παραμονή στην εργασία. Αν στα 60-65 θα παίρνουμε 600 ευρώ, ποιοι θα έχουν την πολυτέλεια να συνταξιοδοτηθούν;
  • Να ενοποιήσει τα ταμεία για να χρησιμοποιήσει τα πλεονάζοντα αποθεματικά για να κλείσει τις μαύρες τρύπες των άλλων χωρίς να υποχρεώσει να εξοφλήσουν τις οφειλές τους οι εργοδότες .
  • Να μειώσει τις πρόωρες συνταξιοδοτήσεις των γυναικών
  • Να περικόψει τα βαρέα και να καταργήσει τα ανθυγιεινά.

Για το εργατικό κίνημα δεν αρκεί όμως ο αγώνας για την ματαίωση όλων των αντισφαλιστικών ρυθμίσεων που ετοιμάζεται να νομοθετήσει η κυβέρνηση της Ν.Δ. Στο στόχαστρο των εργαζομένων πρέπει να μπουν και οι αντισφαλιστικοί νόμοι (Σιούφα και Ρέππα) που από τη δεκαετία του 1990 θέσπισαν οι κυβερνήσεις Ν.Δ και ΠΑΣΟΚ. Το 1992 η κυβέρνηση της Ν.Δ. με το νόμο Σιούφα κατηγοριοποίησε τους εργαζόμενους και εισήγαγε χειρότερες ασφαλιστικές προϋποθέσεις για τους τότε νεοεισερχόμενους. Έβαλε όρια ηλικίας για την απόδοση της σύνταξης. Εισήγαγε για τους εκπαιδευτικούς την εργατική εισφορά για την κύρια σύνταξη. Αύξησε τα όρια ηλικίας. Μείωσε τις πρόωρες συνταξιοδοτήσεις.

Λίγα χρόνια μετά, το 2001, η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ εξαπέλυσε νέα επίθεση στο ασφαλιστικό με το νόμο Γιαννίτση που αποσύρθηκε κάτω από το βάρος της εργατικής πάλης. Αμέσως μετά ψηφίστηκε ο νόμος Ρέππα (2002) όπου εισήγαγε για πρώτη φορά τα 37 χρόνια(!!!) για πλήρη σύνταξη. Χειροτέρευσε τον τρόπο υπολογισμού της σύνταξης με αποτέλεσμα να μειωθεί ο συντάξιμος μισθός σταδιακά από 100 € για τους σημερινούς 40αρηδες μέχρι και 170 € για τους νεοεισερχόμενους. Εισήγαγε τα επαγγελματικά ταμεία ανοίγοντας την πόρτα στην ιδιωτική ασφάλιση.

Μας φοβούνται

Φοβούνται ότι αν ξεδιπλώσουν το σχέδιο με μιας, αν χτυπήσουν ταυτόχρονα όλους τους εργαζόμενους, τότε η επίθεση που ετοιμάζουν κινδυνεύει να καταρρεύσει κάτω από το βάρος της εργατικής οργής. Εκεί οφείλονται και οι κυβερνητικές παλινωδίες. Δε θα πέσουμε στην παγίδα τους. Κάθε σημερινή δική μας ανοχή φέρνει πιο κοντά την επόμενη επίθεση. Κάθε τωρινή μας ταλάντευση οδηγεί τα παιδιά μας να ζήσουν τη ζούγκλα των αρχών του προηγούμενου αιώνα. Δε θα το επιτρέψουμε.

Στις 13 Φλεβάρη να μην πας στο σχολείο…

Με τη στάση και το παράδειγμά σου, παρέδωσε το καλύτερο μάθημα στους μαθητές σου. Ντύσου με τα χρώματα της αισιοδοξίας και του αγώνα και κατέβα στην απεργία. Κάνε την αγανάκτησή σου και την αγωνία σου Αγώνα και ένωσε τη φωνή σου με τη φωνή του Κόσμου της Εργασίας που θα είναι στους δρόμους και θα αγωνίζεται. Έλα να απεργήσουμε και γι’ αυτούς που δεν μπορούν να απεργήσουν. Να απεργήσουμε για τα παιδιά μας και τους μαθητές μας που προορίζονται να παίξουν αύριο το ρόλο του φθηνού και αναλώσιμου απασχολήσιμου σε μια αγορά εργασίας χωρίς δικαιώματα και δίχτυ ασφαλείας, σε μια πραγματική μεσαιωνική γαλέρα.

Οι εργαζόμενοι δε χρωστάμε πουθενά. Εμείς παράγουμε τον πλούτο.Πύργος ατίθασος στην επέλαση, οι αγώνες μας, οι μαχητικές κι αποφασιστικές απεργιακές κινητοποιήσεις διάρκειας.

Εργατική αντεπίθεση για να κερδίσουμε νέες κατακτήσεις.

About these ads
 
 

One response to “απεργία στις 13 Φλεβάρη

  1. Vlaxos

    20 Φεβρουαρίου 2008 at 11:30 μμ

    Εκεί ήμασταν συνάδελφε, αλλά τι θα πει “να απεργήσουμε γι’ αυτούς που δεν μπορούν να απεργήσουν”;;
    Αν εννοείς τα παιδιά μας που λες παρακάτω , κατανοητό, αν εννοείς όμως τους “βολεψακηδες” τότε μου κάθεται “κάπως”…

     

Υποβολή απάντησης

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

WordPress.com Logo

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Log Out / Αλλαγή )

Twitter picture

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Log Out / Αλλαγή )

Facebook photo

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Log Out / Αλλαγή )

Google+ photo

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Log Out / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Follow

Get every new post delivered to your Inbox.

Join 183 other followers