ο λαγός… Αναλυτής και η κυβερνητική αντιασφαλιστική επίθεση

Ο ΛΑΓΟΣ… ΑΝΑΛΥΤΗΣ 
 ΚΑΙ Η ΚΥΒΕΡΝΗΤΙΚΗ ΑΝΤΙΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΗ ΕΠΙΘΕΣΗ

Το άνοιγμα του ασφαλιστικού αποτελεί σήμερα μία από τις πρώτες και σημαντικότερες προτεραιότητες της νέας κυβέρνησης. Δρομολογούνται σημαντικές εξελίξεις που αφορούν τη ζωή και το μέλλον πολλών γενιών εργαζομένων μαζί και το δικό μας ως εκπαιδευτικών. Η σημερινή κυβέρνηση ακολουθώντας τα βήματα των προηγούμενων φιλοδοξεί να είναι αυτή που θα δώσει το συντριπτικό χτύπημα στο σύστημα της δημόσιας κοινωνικής ασφάλισης. Ακολουθώντας τον δρόμο που χάραξαν οι νόμοι Σιούφα και Ρέππα, ανοίγει σήμερα έναν καινούργιο κύκλο επιθέσεων σ’ ένα από τα σημαντικότερα κοινωνικά δικαιώματα που κέρδισε ο κόσμος της εργασίας με τους αγώνες του.

 

Η δημόσια κοινωνική ασφάλιση ως καθολικό δικαίωμα δεν είναι για μας διαπραγματεύσιμη. Παλεύουμε για τη διεύρυνση των κατακτήσεων μας και όχι φυσικά για την ανατροπή τους. Ξεκινώντας απ’ αυτή την αφετηρία στο θέμα του ασφαλιστικού διαλέγουμε με ποιον θα πάμε και ποιον θ’ αφήσουμε. Θα πάμε με την υπεράσπιση του δικαιώματός μας στη δημόσια κοινωνική ασφάλιση και θ’ αγωνιστούμε γι’ αυτό. Δεν θα πάμε στο τραπέζι του ψευδεπίγραφου κοινωνικού διαλόγου.

 

Στη δεκαετία του 90 με την ηγεμονία του νεοφιλελευθερισμού στο πολιτικό επίπεδο δρομολογήθηκαν μια σειρά συντηρητικές αλλαγές (αναδιαρθρώσεις) στο χώρο της οικονομικής παραγωγής, των εργασιακών σχέσεων και της κοινωνικής προστασίας. Στα πλαίσια αυτών των αλλαγών το ασφαλιστικό σύστημα βρέθηκε στο μάτι του κυκλώνα. Στην Ε.Ε, με την ψήφιση της συνθήκης του Μάαστριχτ τα ασφαλιστικά συστήματα θεωρήθηκαν περιττό βάρος που εμποδίζουν τη μείωση των ελλειμμάτων που επιβάλλει η δημοσιονομική πειθαρχεία. Οι ανθρώπινες ανάγκες αντιμετωπίζονται ως λογιστικά μεγέθη και επιμελώς αποκρύπτονται οι ευθύνες της εργοδοσίας και του κράτους στην πρόκληση της κρίσης στα ασφαλιστικά συστήματα. Η αποκαλούμενη «επίλυση του ασφαλιστικού» εμφανίζεται σαν μια λογιστική τακτοποίηση δημοσιονομικών μεγεθών, πίσω από τα οποία κρύβεται η κοινωνική συντριβή γενεών εργαζομένων. Στον ίδιο δρόμο βρίσκονται και ο ΟΟΣΑ και οι εκθέσεις διαφόρων «ανεξάρτητων» εμπειρογνωμόνων (έκθεση Σπράου, επιτροπή Αναλυτή) που τα συμπεράσματά τους και οι προτάσεις τους σοκάρουν με την κοινωνική τους αναλγησία.

Συχνά ακούγεται ότι για την κρίση στα ασφαλιστικά συστήματα ευθύνεται το δημογραφικό πρόβλημα. Η γήρανση του πληθυσμού. Η επίκληση όμως του δημογραφικού προβλήματος είναι το πέπλο που σκεπάζει τις σοβαρές ευθύνες κράτους και εργοδοτών που ποτέ δεν πλήρωσαν αυτά που τους αναλογούν. Το Ίδιο το κράτος αρνείται εδώ και χρόνια να αποδώσει στα ταμεία πόρους που το ίδιο θεσμοθέτησε ενώ η εισφοροκλοπή από την πλευρά των εργοδοτών έχει μετατραπεί σε καθεστώς. Η μη χρηματοδότηση του ασφαλιστικού συστήματος δεν είναι απλά ένα λάθος είναι μια πολιτική επιλογή που ανοίγει το δρόμο για την ιδιωτικοποίησή του.

Νωπές είναι ακόμα οι μνήμες από την καταλήστευση των ταμείων που εξελίχθηκε την περασμένη άνοιξη από στελέχη του κυβερνώντος κόμματος διορισμένα στη διοίκηση τους. Όλα αυτά δεν αποτελούν παρά την κορυφή του παγόβουνου. Τα αποθεματικά των ταμείων δεν ληστεύονται για πρώτη φορά. Δεκαετίες τώρα τα χρήματα των ασφαλισμένων αποτέλεσαν το φτηνό χρήμα που χρησιμοποιούνταν από το κράτος και το κεφάλαιο στις δραστηριότητές τους με επιτόκια χαμηλότερα από τον πληθωρισμό. Τα ελλείμματα δεν προέκυψαν από το πουθενά.

Κάτω από το βάρος των συντηρητικών αλλαγών διαμορφώνεται ένα νέο μοντέλο κοινωνικής προστασίας, όπου η ασφάλιση από συλλογικό κοινωνικό δικαίωμα που προσφέρεται από το κράτος μετατρέπεται σε ατομική υποχρέωση του ίδιου του εργαζόμενου. Το υπό διαμόρφωση μοντέλο θα λειτουργεί σε ανταποδοτική βάση, τα χρήματα των ταμείων θα τζογάρονται στο χρηματιστήριο και η βιωσιμότητα τους θα εξαρτάται από τις διακυμάνσεις της χρηματιστηριακής κεφαλαιαγοράς. Θα είναι στηριγμένο πάνω στην ιδιωτική ασφάλιση στην οποία θα εξωθείται ο ασφαλισμένος καθώς το ποσό της κρατικής σύνταξης δεν θα επαρκεί για την επιβίωσή του.

Πάνω από μια δεκαπενταετία το ασφαλιστικό παραμένει ανοιχτό. Η κινδυνολογία των ελλειμμάτων σε επίπεδο προπαγάνδας δίνει και παίρνει. Όχι ότι αυτά δεν υπάρχουν αλλά γιατί γίνεται οτιδήποτε για να παραμείνουν και να μεγαλώσουν, προκειμένου να χρησιμοποιούνται ως πολιορκητικός κριός για την ανατροπή των ασφαλιστικών μας δικαιωμάτων. Το έλλειμμα των ταμείων είναι κοινωνικό και πολιτικό, όχι λογιστικό. Είναι έλλειμμα μιας πολιτικής που θα έχει στο κέντρο της τον εργαζόμενο άνθρωπο και τις ανάγκες του. Από τις αρχές της δεκαετίας το 90 νόμοι ακολουθούν ο ένας τον άλλο και ο καθένας δίνει κάποια σημαντικά χτυπήματα στο σύστημα αφήνοντας τον άλλο να συνεχίσει εκεί που αυτός δεν μπόρεσε να προχωρήσει.

Με τους νόμους αυτούς (1902 /90 , 1976/91 , 2084/92 , 3029/02 ) :

 

  • καταργήθηκε η 35ετία, 25ετία και η 15ετία ως καταληκτικό όριο συνταξιοδότησης και εξαρτήθηκαν από αυξημένα όρια ηλικίας, φτάνοντας ως τα 65 το όριο συνταξιοδότησης.
    Στη θέση της 35ετίας ως καταληκτικό όριο μπήκαν τα 37 χρόνια δουλειάς.

  • Άλλαξε ο τρόπος υπολογισμού της σύνταξης και από 80% του μισθού του τελευταίου χρόνου, υπολογίζεται τώρα στον μέσο όρο της τελευταίας πενταετίας.
    Επίσης η επικουρική σύνταξη δεν μπορεί να είναι μεγαλύτερη από το 20% της κύριας σύνταξης.

  • Υπό το πρόσχημα της ομαλής ένταξης όλων των ασφαλισμένων στο σύστημα υιοθετήθηκε η διασπαστική τακτική του «διαίρει και βασίλευε» Οι ασφαλισμένοι χωρίστηκαν σε τρεις βασικές κατηγορίες και ανάλογα τους αφαιρέθηκαν δικαιώματα.
    Απελπιστική χειροτέρευση των όρων συνταξιοδότησης έχουμε για την τρίτη κατηγορία ασφαλισμένων, αυτών που διορίστηκαν μετά την 1/1/1993.

  • Στους δημοσίους υπαλλήλους επιβλήθηκαν νέες εισφορές.
    Ο ν. 1902 /90 θεσμοθέτησε την εισφορά υπέρ της κύριας σύνταξης.
    Ενώ με τον νόμο 2084/92 επιβλήθηκε η καταβολή ασφαλιστικών εισφορών στο σύνολο των Δημοσίων Υπαλλήλων που έχει διαμορφωθεί στο 6,67%.

Αιχμή του δόρατος της νέας αντιασφαλιστικής επίθεσης είναι η περίφημη «επιτροπή σοφών» μ’ επικεφαλής τον πρώην πρόεδρο του Σ.Ε.Β. Ν. Αναλυτή. Η επιτροπή σοφών με τα πορίσματά της προδιαγράφει τις κατευθύνσεις της κυβερνητικής μεταρρύθμισης στο ασφαλιστικό:

  • Κατάργηση των πρόωρων συνταξιοδοτήσεων και αναθεώρηση της λίστας για τα βαρέα και ανθυγιεινά επαγγέλματα. Η κατάργηση των πρόωρων συνταξιοδοτήσεων είναι μέτρο που βλάπτει ιδιαίτερα τις εργαζόμενες γυναίκες αφού μπορεί να παρατείνει την παραμονή τους στην εργασία μέχρι και 17 χρόνια. Το μέτρο αυτό παίρνεται με πρόσχημα την ευρωπαϊκή νομοθεσία σχετικά με την ισότητα υποχρεώσεων των δύο φύλων.

  • Αλλαγή του τρόπου υπολογισμού της σύνταξης από την καλύτερη πενταετία της τελευταίας δεκαετίας που είναι σήμερα στην τελευταία δεκαετία ή δεκαπενταετία ή και στο σύνολο ακόμα του εργασιακού βίου. Πρόκειται για μια επιλογή που μετατρέπει τη σύνταξη σ΄ένα επίδομα κρατικής φιλανθρωπίας.

  • Εθελοντική παράταση του εργάσιμου βίου ακόμα και μετά το 65ο ή 67ο έτος με κίνητρα την αύξηση της σύνταξης και τη μερική απασχόληση.

  • Ενοποίηση των ασφαλιστικών ταμείων όπως αυτή είχε προβλεφθεί με τον νόμο 3029/02. Η ενοποίηση θα σημάνει και ενοποίηση και των συντάξεων προς τα κατώτατα όρια φυσικά.

  • Επαναφορά του νόμου Σιούφα με τον οποίο προβλέπονταν η συνταξιοδότηση στα 60 και 35 χρόνια δουλειάς αντί για 58 και 35 χρόνια που ισχύει σήμερα.

 

Σε πλήρη αντίθεση μ΄ αυτές τις επιλογές διεκδικούμε :

  1. Δημόσια κοινωνική ασφάλιση ως καθολικό δικαίωμα όλων των εργαζομένων.

  2. Κατάργηση όλων των αντιασφαλιστικών νόμων της τελευταίας δεκαπενταετίας. Καμιά διάκριση των ασφαλισμένων σε κατηγορίες (παλιοί –νέοι)

  3. Πλήρη σύνταξη στα 30 χρόνια δουλειάς ή στο 55ο έτος ηλικίας ίση με τον καταληκτικό μισθό.

  4. Κατάργηση του τζογαρίσματος των αποθεματικών των ταμείων στο χρηματιστήριο. Να επιστραφούν όλα τα κλεμμένα και οι οφειλές των εργοδοτών στα ταμεία.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s