απεργία 12ης Δεκεμβρίου 2007

12 Δεκέμβρη βάζουμε λουκέτο παντού

Πριν στεγνώσει το μελάνι των προεκλογικών δηλώσεων ότι δε θα θιγούν όρια ηλικίας, συντάξιμες αποδοχές και εισφορές, η κυβέρνηση της Ν.Δ. σήμανε ολοκληρωτική επίθεση απέναντι στα ασφαλιστικά δικαιώματα των εργαζομένων. Έτσι επιστράτευσε λαγούς τύπου Αναλυτή κι επιτροπές σοφών, έβγαλε στη γύρα τα παπαγαλάκια της να μας πείσουν ότι οι χειρουργικές επεμβάσεις στην ασφάλιση είναι επιβεβλημένες. Η κυβέρνηση αποφάσισε να γιατρέψει την κοινωνική ασφάλιση εξαφανίζοντάς τη.

Με σύνθημά της το αργότερα – λιγότερα – χειρότερα, ετοιμάζεται:

  • Να αυξήσει τα όρια συνταξιοδότησης. Να μειώσει τις συντάξεις.
  • Να ενοποιήσει την κύρια με την επικουρική σύνταξη. Να αλλάξει σε βάρος των εργαζομένων τον τρόπο υπολογισμού της σύνταξης με επακόλουθο να μειωθούν δραματικά οι συντάξεις, και να υποχρεωνόμαστε σε «εθελοντική» παραμονή στην εργασία. Αν στα 60-65 θα παίρνουμε 600 ευρώ, ποιοι θα έχουν την πολυτέλεια να συνταξιοδοτηθούν;
  • Να ενοποιήσει τα ταμεία και με τα πλεονάζοντα αποθεματικά τους να κλείσει τις μαύρες τρύπες που δημιούργησαν κράτος και εργοδότες.
  • Να μειώσει τις πρόωρες συνταξιοδοτήσεις των γυναικών
  • Να περικόψει τα βαρέα και να καταργήσει τα ανθυγιεινά.


12 Δεκέμβρη ενώνουμε τις γροθιές μας με χιλιάδες εργαζόμενους

Φτάνουν πια με τα παραμύθια τους. Μας λένε ότι:

1.Μειώνεται η αναλογία εργαζόμενων – συνταξιούχων.
Αποκρύπτουν ότι το κράτος έχει εισαγάγει μέχρι και στο δημόσιο τη μερική απασχόληση, τη δουλειά με το κομμάτι, τα stage, την ανασφάλιστη εργασία, με αποτέλεσμα να μην τροφοδοτούνται τα ταμεία με νέες εισφορές. Δε μας λένε ότι με την ανοχή του κράτους, οι εργοδότες εκβιάζουν τους εργαζόμενους και σε πολλές περιπτώσεις για να μειώσουν το εργατικό κόστος δεν τους ασφαλίζουν.

2.Στοιχίζουμε γιατί ζούμε περισσότερο.
Αποκρύπτουν ότι η παραγωγικότητα της εργασίας ανεβαίνει 3,4% το χρόνο κι ο εργαζόμενος καρπώνεται όλο και λιγότερα απ’ αυτή ενώ οι εργοδότες θησαυρίζουν. Μόνο οι νονοί της μέρας, οι τράπεζες δηλώνουν κέρδη που φτάνουν και 100%.

3.Τα ταμεία είναι χρεοκοπημένα και δεν θα μπορούν να πληρώσουν τις συντάξεις μας.
Αποκρύπτουν ότι κράτος κι εργοδοσία λεηλάτησαν τα ταμεία. 58 δις € χρωστάνε στα ταμεία από το 1950-1975, γιατί από το 1950 με νόμο τα υποχρέωναν να καταθέτουν άτοκα τα αποθεματικά τους στην τράπεζα της Ελλάδας, όταν ο τόκος έτρεχε μέχρι και με 32%!!! Στη συνέχεια τα χρήματα αυτά τα δάνειζαν με εξαιρετικά χαμηλό επιτόκιο στο εφοπλιστικό και βιομηχανικό κεφάλαιο. 5,8 δις € είναι η ετήσια εισφοροδιαφυγή των εργοδοτών, 3,2 δις € οι οφειλές των επιχειρήσεων στο ΙΚΑ, 8,7 δις € οι οφειλές του κράτους. Και σα να μην έφταναν αυτά το κράτος χαρίζει κάθε τόσο τα χρέη στους εργοδότες. 4 δις € στοίχισε το τζογάρισμα των αποθεματικών στο χρηματιστήριο την περίοδο 1999-2002 και το σκάνδαλο των ομολόγων. Όλα αυτά είναι ληστεία, νόμιμη κλοπή.

Για να πούμε την πιο σημαντική αλήθεια:

Η κοινωνική ασφάλιση είναι μια μικρή επιστροφή μέρους του πλούτου που παράγουμε εμείς οι εργαζόμενοι. Δεν είναι παραχώρηση. Είναι δικαίωμα. Μας ανήκει. Θα το υπερασπιστούμε και θα το διευρύνουμε.

Στις 12 Δεκέμβρη Απεργούμε- διαδηλώνουμε Μαζικά,

Παίρνουμε την υπόθεση της πάλης στα χέρια μας. Η κοινωνική ασφάλιση είναι πολύ σημαντική κατάκτηση για να αφήσουμε να διαχειριστεί το μέλλον του αγώνα μας ο υποταγμένος συνδικαλισμός και η συνδικαλιστική γραφειοκρατία των ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ. Αυτοί που συναίνεσαν τόσα χρόνια στη χειροτέρευση της θέσης μας, που χειροκρότησαν αντιδραστικούς νόμους και ρυθμίσεις, που υποτάσσονται κάθε φορά στις εντολές των κομμάτων-κυβερνήσεων, δε θέλουν και δεν μπορούν να δώσουν μέχρι το τέλος τη μάχη. Οι εργαζόμενοι μπορούμε. Αγώνας μέχρι τη νίκη, με συντονισμό σωματείων, με διαδικασίες Γενικών Συνελεύσεων, με επιτροπές αγώνα παντού, με αποφασιστικούς απεργιακούς αγώνες διάρκειας.

12 Δεκέμβρη παραλύουν όλα.

Γιατί η σημερινή ανοχή μας υποθηκεύει τη ζωή μας αλλά και τη ζωή των παιδιών μας. Κάθε αύξηση του εργάσιμου βίου σημαίνει απλά μια ακόμα θέση άνεργου. Αν εμείς δε συνταξιοδοτούμαστε, τότε πώς θα απελευθερώνονται θέσεις εργασίας για τα παιδιά μας;

12 Δεκέμβρη αγωνιζόμαστε για τη ζωή μας.

Σχεδόν 20 χρόνια τώρα οι κυβερνήσεις της Ν.Δ. και του ΠΑΣΟΚ κάνουν χειρουργικές τομές στην ασφάλιση με στόχο να περάσουμε οριστικά κι ανεπιστρεπτί από το όποιο κράτος πρόνοιας έχει απομείνει, στην αγορά πρόνοιας.

Γιατί αν αποδεχτούμε τη χειροτέρευση της θέσης μας, αφήνουμε ανοιχτό το δρόμο για την επόμενη επίθεση. Όποιος νομίζει ότι θα τη γλιτώσει τώρα και θα θιγεί μόνο ο νεότερος διπλανός του, αρκεί να θυμηθεί τις αλλεπάλληλες επιθέσεις στο ασφαλιστικό με πιο αντεργατικές το νόμο Σιούφα 1992 και νόμο Ρέππα 2002. Γι’ αυτό το 1992 η κυβέρνηση της Ν.Δ. με το νόμο Σιούφα κατηγοριοποίησε τους εργαζόμενους και εισήγαγε χειρότερες ασφαλιστικές προϋποθέσεις για τους τότε νεοεισερχόμενους. Έβαλε όρια ηλικίας για την απόδοση της σύνταξης. Εισήγαγε για τους εκπαιδευτικούς την εργατική εισφορά για την κύρια σύνταξη. Αύξησε τα όρια ηλικίας. Μείωσε τις πρόωρες συνταξιοδοτήσεις. Λίγα χρόνια μετά, το 2001, η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ εξαπολύει νέα επίθεση στο ασφαλιστικό με το νόμο Γιαννίτση που αποσύρεται από το βάρος της εργατικής πάλης. Αμέσως μετά ψηφίζεται ο νόμος Ρέππα (2002) όπου εισαγάγει για πρώτη φορά τα 37 χρόνια(!!!) για πλήρη σύνταξη. Χειροτερεύει τον τρόπο υπολογισμού της σύνταξης με αποτέλεσμα να μειώνεται ο συντάξιμος μισθός σταδιακά από 100 € για τους σημερινούς 40αρηδες μέχρι και 170 € για τους νεοεισερχόμενους. Εισάγει τα επαγγελματικά ταμεία ανοίγοντας την πόρτα στην ιδιωτική ασφάλιση.

Μας φοβούνται

Φοβούνται ότι αν ξεδιπλώσουν το σχέδιο με μιας, αν χτυπήσουν ταυτόχρονα όλους τους εργαζόμενους, τότε η επίθεση που ετοιμάζουν κινδυνεύει να καταρρεύσει κάτω από το βάρος της εργατικής οργής. Εκεί οφείλονται και οι κυβερνητικές παλινωδίες. Δε θα πέσουμε στην παγίδα τους. Κάθε σημερινή δική μας ανοχή φέρνει πιο κοντά την επόμενη επίθεση. Κάθε τωρινή μας ταλάντευση οδηγεί τα παιδιά μας να ζήσουν τη ζούγκλα των αρχών του προηγούμενου αιώνα. Δε θα το επιτρέψουμε.

Αγωνιζόμαστε διεκδικούμε:

  • 1400€ για όλο το λαό.
  • Καθολική, δημόσια, δωρεάν ασφάλιση.
  • Ενιαία ασφαλιστικά δικαιώματα χωρίς διαχωρισμούς σε παλιούς και νέους.
  • Κατάργηση των νόμων Σιούφα-Ρέππα.
  • Πλήρη σύνταξη στα 30 χρόνια δουλειάς ή στα 55.
  • Επιστροφή των κλεμμένων.
  • Όχι στο τζογάρισμα των αποθεματικών.


Πύργος ατίθασος στην επέλαση, οι αγώνες μας, οι μαχητικές κι αποφασιστικές απεργιακές κινητοποιήσεις διάρκειας


 

Μια σκέψη σχετικά μέ το “απεργία 12ης Δεκεμβρίου 2007

Add yours

  1. Θα απεργήσετε αύριο?

    Πιστεύω οι περισσότεροι είμαστε:
    – απογοητευμένοι από τις εργασιακές σχέσεις (ωρομισθία, ιδιωτικός τομέας)
    – από τις εξελίξεις στο ασφαλιστικό
    – από την ακρίβεια και τους (εκάστοτε) κρατικούς προϋπολογισμούς (χαμηλές δαπάνες στην παιδεία, ακρίβεια, μικρές αυξήσεις κτλ)
    – από τον έμμεσο και πλασματικό εκβιασμό ότι όλα τα παραπάνω δεν μπορούν να διορθωθούν γιατί δεν έχουμε χρήματα… (ενώ οι κερδοφόρες επιχειρήσεις ιδιωτικοποιούνται, ενώ οι προβληματικές συνεχίζουν να κάνουν προσλήψεις, το κράτος λήστεψε και συνεχίζει να προτείνει τη ληστεία των ταμείων, η σπατάλη στις δημόσιες δαπάνες είναι ατέλειωτη και απίστευτα δαπανηρή, κάθε κυβέρνηση αλλάζει όλους τους διευθυντές και τα στελέχη με δικούς της, οι δικαστές κι οι βουλευτές νομοθετούν για τον εαυτό τους αυξήσεις απαλλαγές και υψηλές συντάξεις, οι μεγάλες επιχειρήσεις έχουν μεγάλες φοροαπαλλαγές και εγκληματική φοροδιαφυγή την ίδια ώρα που οι χαμηλόμισθοι έχουν αναλογικά δυσβάσταχτους φόρους και υποχρεώσεις, οι βουλευτές με 2 τετραετίες παίρνουν υψηλότερη σύνταξη από εργαζομένους 30κονταετίας και πολλά πολλά ακόμη). Η πραγματικότητα είναι ότι η κοινωνική πολιτική μπορεί να γίνει πολύ αποτελεσματικότερη με λιγότερες θυσίες από την πλευρά μας και μεγαλύτερη αποφασιστικότητα και ειλικρινή διάλογο από την πλευρά των κρατούντων.

    Γιαυτό θα απεργήσω και :
    γιατί το να χάσω 0,03 μόρια είναι πολύ μικρό να με αποτρέψει από το να δηλώσω παρών (έστω και συμβολικά για όσους πιστεύουν ότι σε αυτόν τον κόσμο δεν μπορούμε να αλλάξουμε τίποτα..) σε μια γενική διαμαρτυρία για τα παραπάνω.(Φυσικά τα χρήματα αυτών των δύο τριών ή περισσοτέρων ωρών της τετάρτης που θα χάσω δεν είναι καν προς προβληματισμό)

    Εσείς θα απεργήσετε?
    Ποια είναι η άποψή σας?
    Οι ωρομίσθιοι δεν πρέπει να συμμετάσχουν στην κινητοποίηση των εργαζομένων?Μήπως είμαστε από τους πλέον θιγμένους των εξελίξεων και θα πρεπε να πρωτοστατούμε αντί να κλείνουμε τα μάτια μας σε αυτές?

    ΑΝ ΘΕΛΕΤΕ διαδώστε το μήνυμα σε ωρομίσθιους εκπαιδευτικούς
    υγ:τις διευθύνσεις σας τις βρήκα από αναζήτηση στο Google
    υγ2:συγγνώμη για την τυχόν ενόχληση

    ένας ωρομίσθιος πληροφορικής στη δημόσια πρωτοβαθμια και δευτεροβάθμια εκπαίδευση και πολλαπλά απασχολούμενος και στον ιδιωτικό τομέα

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για την εξάλειψη των ανεπιθύμητων σχολίων. Μάθετε πως επεξεργάζονται τα δεδομένα των σχολίων σας.

Δημιουργήστε ένα δωρεάν ιστότοπο ή ιστολόγιο στο WordPress.com.

ΠΑΝΩ ↑

Αρέσει σε %d bloggers: