Ποιες είναι οι αλλαγές που προωθούνται και τι συνεπάγονται ειδικότερα για τους εκπαιδευτικούς

η κυβέρνηση κατέθεσε στη βουλή το νέο ασφαλιστικό νόμο.
Ποιες είναι οι αλλαγές που προωθούνται και τι συνεπάγονται ειδικότερα για τους εκπαιδευτικούς;

Σήμερα ένας εκπαιδευτικός που βγαίνει στη σύνταξη με 35 χρόνια υπηρεσίας παίρνει σύνταξη περίπου 1700 Ευρώ και 50.000 εφάπαξ. Το 36% του 1700 είναι το ποσό που δίνουν τα δύο επικουρικά ταμεία το ΤΕΑΔΥ και το ΜΤΠΥ. Το υπόλοιπο 64% είναι η κύρια σύνταξη. Η κύρια σύνταξη είναι το 80% του τελευταίου βασικού μισθού. Από τις 1/1/2008 και σταδιακά μέχρι το 2015 έχουμε σταδιακή μείωση του τελικού ποσού της βασικής σύνταξης. Δηλαδή με τις ρυθμίσεις του ν. Ρέππα του ν.3029/2003, ο υπολογισμός της κύριας σύνταξης θα γίνεται στο 70% όχι του τελευταίου μισθού αλλά του μέσου όρου της τελευταίας πενταετίας. Αυτό σημαίνει μείωση 15% του ποσού της κύριας σύνταξης, δηλαδή 160€.

Σύμφωνα με το σχέδιο νόμου (Πετραλιά) προβλέπονται:
Ενοποίηση των επικουρικών ταμείων. Για κάθε κλάδο εργαζομένων προβλέπεται ένα ταμείο κύριας ασφάλισης, ένα επικουρικής και ένα πρόνοιας. Συγκεκριμένα για τους Δημοσίους Υπαλλήλους προβλέπεται:
  1. Δημιουργία ταμείου κύριας ασφάλισης, (μέχρι τώρα η κύρια σύνταξη δινόταν από τον κρατικό προϋπολογισμό),
  2. Ένα ταμείο επικουρικής ασφάλισης, το «Ταμείο Επικουρικής Ασφάλισης Υπαλλήλων Δημοσίου, ΝΠΔΔ και ΟΤΑ ΤΕΑΔΥ (Δημοσίων Υπαλλήλων)», το οποίο θα δίνει την επικουρική σύνταξη.
  3. Ένα ταμείο Πρόνοιας, το «Ταμείο Πρόνοιας Υπαλλήλων Δημοσίου και ΝΠΔΔ», το οποίο θα δίνει το εφάπαξ.
    Όσο και αν ψάξαμε, δεν βρήκαμε πουθενά το δεύτερο επικουρικό ταμείο των υπαλλήλων του Δημοσίου, το ΜΤΠΥ (Μετοχικό Ταμείο Πολιτικών Υπαλλήλων). Αυτό σημαίνει ότι ενσωματώνεται στο νέο ταμείο επικουρικής ασφάλισης, με συνακόλουθη μείωση της σημερινής σύνταξης κατά 16%, δηλαδή 290€ περίπου; Θεωρούμε ότι το ζήτημα είναι εξαιρετικά σημαντικό και έχουμε κάθε λόγο να είμαστε καχύποπτοι όσον αφορά τις προθέσεις της κυβέρνησης. Μεγάλα ερωτηματικά προκύπτουν και από τη μέχρι τώρα στάση της Α.Δ.Ε.Δ.Υ αλλά και των Ομοσπονδιών του Δημοσίου, που τηρούν σιγή ιχθύος γύρω από το θέμα. Η Κυβέρνηση καλείται να δώσει επίσημα απαντήσεις γύρω από την τύχη του ΜΤΠΥ.

Για κάθε έτος πρόωρης εξόδου στη σύνταξη, το τελικό ποσό της σύνταξης θα μειώνεται κατά 6% έναντι 4,5% όπως προβλέπει ο νόμος Ρέππα- Χριστοδουλάκη. Για έξοδο χωρίς όριο ηλικίας θα απαιτούνται 40 χρόνια δουλειάς σε περίπτωση διαδοχικής ασφάλειας – π.χ. δημόσιο και Ι.Κ.Α. – από 37 έτη που ήταν σήμερα. Τα 37 έτη θα ισχύουν πια μόνο αν είναι όλα τα χρόνια στο ίδιο ταμείο ασφάλισης, κάτι εξαιρετικά δύσκολο σε πλήθος περιπτώσεων. Για άντρες και γυναίκες που έχουν διοριστεί προ του 1993 το όριο εξόδου για 35 χρόνια δουλειάς αυξάνεται στο εξηκοστό (60) έτος από 58 χρονών που ήταν.
Για ιατροφαρμακευτική περίθαλψη θα απαιτούνται 100 μεροκάματα το χρόνο από 50 που ήταν ως σήμερα. Μέτρο που χτυπά τόσο τους ωρομίσθιους ή μερικά απασχολούμενους όσο και τους οικονομικούς μετανάστες στον ιδιωτικό τομέα.

Τι συνέπειες θα έχουν αυτά τα μέτρα;

1. Εξαιρετικά μεγάλος αριθμός εκπαιδευτικών, ιδιαίτερα οι Νηπιαγωγοί και οι Ειδικότητες, λόγω του ότι είχαν πολλά χρόνια αδιοριστίας και υποαπασχόλησης – Αναπληρωτές, Ωρομίσθιοι – δύσκολα στο 65 έτος θα έχουν τα 35 χρόνια εργασίας για πλήρη σύνταξη. Η συνταξιοδότηση σε αυτή την περίπτωση θα σημαίνει και τη δραστική μείωση του τελικού ποσού της σύνταξης.
2. Πολλοί νέοι συνάδελφοι, που διορίστηκαν σε μικρή ηλικία και θα έβγαιναν στη σύνταξη με 37 χρόνια πριν το 65ο έτος τους, τώρα χάνουν αυτό το δικαίωμα αφού ουσιαστικά θα αφαιρεθούν τα χρόνια ασφάλισης στο Ι.Κ.Α. (ως Αναπληρωτές).
3. Η αύξηση των ορίων ηλικίας για συνταξιοδότηση των γυναικών με ανήλικο παιδί από το 50ο έτος στο 55ο έτος καταργεί το δικαίωμα αυτό για 8 στις 10 γυναίκες που είναι σε αυτή τη κατηγορία. Ακόμη χειρότερα και για τις γυναίκες που θα διατηρήσουν το δικαίωμα, αυτό ακυρώνεται στην πράξη από το «πέναλτι» του 6% για κάθε χρόνο πρόωρης συνταξιοδότησης.
4. Ως επιστέγασμα νομοθετείται την προαιρετική παραμονή στην εργασία μέχρι και 3 χρόνια δηλαδή μέχρι το 68 έτος με «μπόνους» 3,3% στη σύνταξη για κάθε χρόνο. Ο καθένας αντιλαμβάνεται ότι εάν το τελικό ποσό της σύνταξης είναι δραστικά μειωμένο σε σχέση με το σημερινό, το «προαιρετικό» θα καταστεί καταναγκαστικό.

Λιγότερα – αργότερα – χειρότερα

Από την φιλοσοφία του νομοσχεδίου προκύπτουν όλα τα παραπάνω καθώς και η εμμονή στην μέχρι τώρα ακολουθούμενη πολιτική:

  • Περικοπή όλων των ευνοϊκών διατάξεων για πρόωρη συνταξιοδότηση όλων των κλάδων (πλην στρατιωτικών, σωμάτων ασφαλείας, βουλευτών κλπ). Αυτό μήπως σημαίνει και κατάργηση του δικαιώματός μας ως εκπαιδευτικών να βγαίνουμε στη σύνταξη με 30/35 στα 30 χρόνια εργασίας με ηλικία 60 χρόνων;
  • Δημιουργία ταμείου «αλληλεγγύης» γενεών με πόρους:
    10% από τις αποκρατικοποιήσεις, 10% των πόρων κάποιων «ευγενών» ταμείων και 4% από ΦΠΑ.

Μήπως όλα αυτά αποτελούν πρόσχημα για αύξηση του Φ.Π.Α. (έμμεσος τρόπος αύξησης των ασφαλιστικών εισφορών), κοινωνική συναίνεση στο ξεπούλημα της δημόσιας, επιχείρηση να καταστούν και τα υπόλοιπα ταμεία προβληματικά; Εμείς αναρωτιόμαστε – ακόμη κι αν έτσι έχουν τα πράγματα – ποιος διασφαλίζει ότι οι πόροι αυτοί θα πηγαίνουν στο ασφαλιστικό και όχι εκεί που πηγαίνουν τα αποθεματικά των ταμείων για πάνω από 50 χρόνια; Ιδιαίτερα όταν δεν ακούσαμε λέξη από την Κυβέρνηση:

  • για την εισφοροδιαφυγή
  • την ανασφάλιστη εργασία
  • τη διαχείριση των αποθεματικών των ταμείων
  • τα χρέη προς τα ταμεία
  • την επιστροφή των κλεμμένων

Αντί αυτών, έχουμε δραστική μείωση των συντάξεων και αύξηση των ορίων ηλικίας. Έτσι το κράτος θα δαπανά ακόμη λιγότερα χρήματα για κοινωνική πρόνοια και ασφάλιση και θα υλοποιείται το σχέδιο για τους τρεις πυλώνες της σύνταξης. Δηλαδή:

  • Μια κατώτατη εθνική σύνταξη που θα την παίρνουν όλοι οι Έλληνες ανεξάρτητα των εισφορών τους στα ασφαλιστικά ταμεία 550 ευρώ, πλην των αγροτών.
  • Κάθε εργαζόμενος θα συμπληρώνει το άλλο 1/3 της τελικής σύνταξης με το επικουρικό κλαδικό ταμείο του, ένα για κάθε κλάδο. Με αυτό το ποσό η σύνταξη θα προσεγγίζει τα 2/3 του σημερινού ποσού.
  • Το υπόλοιπο 1/3 θα καλύπτεται από την ιδιωτική ασφάλεια που θα είναι αποκλειστική ευθύνη του εργαζόμενου. Χρυσές δουλειές για τράπεζες και οργανισμούς, που ήδη έχουν κάνει τα πλάνα τους και αδημονούν για τη «λύση» του ασφαλιστικού. Έτσι θα απαλλάσσονται οι εργοδότες από τη συμμετοχή στην κοινωνική ασφάλιση τουλάχιστον κατά το 1/3.

Τέλος, επειδή σκόπιμα καλλιεργείται η εντύπωση πως το ασφαλιστικό νομοσχέδιο δε θα θίξει το δημόσιο αποκαλύπτουμε ότι αυτό είναι αναληθές.
Το νομοσχέδιο που κατέθεσε το Υπουργείο Απασχόλησης αφορά τον ιδιωτικό τομέα γιατί ο δημόσιος τομέας είναι αρμοδιότητα του Υπουργείου Εθνικής Οικονομίας.
Αμέσως μετά την ψήφιση του νόμου θα ακολουθήσει νόμος του Υπουργείου Οικονομίας που θα αφορά τον δημόσιο Τομέα.
Έτσι έγινε και σε όλες τις προηγούμενες περιπτώσεις ασφαλιστικών νόμων. Το διακύβευμα αφορά «τα ιερά και τα όσια» της εργατικής τάξης και η απάντηση πρέπει να είναι ενιαία, πανεργατική και να στηρίζεται στη βάση των εργαζομένων.

Αγώνας μέχρι τη νίκη ή δουλειά μέχρι το θάνατο;

Απέναντι στη νέα αντιασφαλιστική επίθεση, προβάλλουμε τις δίκαιες διεκδικήσεις μας, επιδιώκοντας να συνδιαμορφώσουμε ένα μαχητικό και συνεκτικό πλαίσιο διεκδικήσεων σε δημόσιο και ιδιωτικό τομέα που θα κινείται γύρω από τους άξονες του ασφαλιστικού, των μισθών (το ύψος των συντάξεων εξαρτάται από το βασικό μισθό), τις εργασιακές σχέσεις και την ελαστική και ανασφάλιστη εργασία και την πολιτική της ιδιωτικοποίησης σε Παιδεία – Υγεία – ΔΕΚΟ.

Advertisements

1 Comment

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s