ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΥΠΟΧΡΕΩΤΙΚΗ Η ΠΡΟΣΘΗΚΗ ΠΡΟΣΩΝΥΜΙΑΣ ΣΤΑ ΣΧΟΛΕΙΑ

Μετά τα «έξυπνα σχολεία» έρχονται τώρα τα σχολεία με… ονοματεπώνυμο. Με άλλο ένα επικοινωνιακό τέχνασμα ο Υπουργός παιδείας προσπαθεί να καλύψει την ένδεια της κυβερνητικής πολιτικής στον τομέα της εκπαίδευσης.

 

Το Υπουργείο Παιδείας με την πρόσφατη εγκύκλιό του για την «προσθήκη προσωνυμίας στα σχολεία» προσπαθεί να προσδώσει υποχρεωτικό χαρακτήρα σε μια διαδικασία που ήδη προβλέπεται από το Π.Δ. 201, άρθρο 2 §4 και είναι ξεκάθαρο ότι είναι προαιρετική και όχι υποχρεωτική. Η σχετική εγκύκλιος διατείνεται ότι «… Η προσθήκη [προσωνυμίας] κρίνεται παιδαγωγικά και κοινωνικά απαραίτητη διότι η αριθμητική επωνυμία προσδίδει χροιά κελιών φυλακής» Μα πολλά από τα σχολικά διδακτήρια – από τα οποία λείπει «η κίνηση, η άνεση του χώρου και η χαρά» όπως θα έλεγε κι ο ποιητής- είναι πραγματικές φυλακές και δεν θα πάψουν να είναι μετά την μετονομασία τους.

 

Τα λαμπερά ονόματα στην πρόσοψη των σχολείων δεν μπορούν να αναβαθμίσουν ως δια μαγείας τη σημερινή γκρίζα και μελαγχολική εκπαίδευση, ούτε να συμβάλλουν στην ιστορική γνώση και την πολιτιστική συνείδηση των παιδιών όταν:

  • Η υποχρηματοδότηση εντείνει την απαξίωση και υποβάθμιση του δημόσιου και δωρεάν σχολείου.
  • Οι ελλείψεις εκπαιδευτικών, η άθλια κατάσταση των κτιρίων, η ανύπαρκτη υλικοτεχνική υποδομή αποτελούν τον κανόνα του δημόσιου σχολείου.
  • Τα νέα βιβλία και αναλυτικά προγράμματα οδηγούν στη συρρίκνωση της γνώσης προς όφελος ενός αδιάκοπου βομβαρδισμού σκόρπιων και κατευθυνόμενων πληροφοριών.
  • Στα νέα βιβλία η ποίηση και η πεζογραφία παραγκωνίζονται και τη θέση τους παίρνουν συνταγές μαγειρικής, διαφημίσεις, οδηγίες χρήσης, ηλεκτρονικά παιχνίδια πολυεθνικών εταιριών κλπ.

Ενδιαφέρον παρουσιάζει ο τρόπος με τον οποίο η εγκύκλιος περιχαρακώνει την όλη διαδικασία ώστε να αποφύγει την πιθανότητα ιδεολογικά ανεπιθύμητων προσωνυμιών. Τους καταλόγους με τα προς χρήση ονόματα συντάσσει τριμελής επιτροπή διορισμένη από τους Περιφερικούς Διευθυντές ενώ ο ρόλος των Συλλόγων Διδασκόντων φαίνεται να είναι διακοσμητικός.

 

Οι εκπαιδευτικοί της πράξης καθορίζουν την παιδαγωγική τους δράση με κριτήριο τις πραγματικές ανάγκες και δυνατότητες της σχολικής τους κοινότητας. Συνεπώς αντιμετωπίζουν και τις διαδικασίες ονοματοδοσίας των σχολείων ως απόρροια αυτών των αναγκών και δυνατοτήτων.
Αν και όποτε κάποιος Σύλλογος Διδασκόντων κρίνει σκόπιμο να δώσει όνομα στο σχολείο του θα το κάνει με τον τρόπο και τις διαδικασίες που ο ίδιος θα καθορίσει, σε σχέση και συνάρτηση με τις πραγματικές κοινωνικές και εκπαιδευτικές ανάγκες των μαθητών του, και όχι ως διεκπεραιωτής γραφειοκρατικών οδηγιών.

 

Τέλος, επειδή από πουθενά δεν προκύπτει ο υποχρεωτικός χαρακτήρας του μέτρου, οι Σύλλογοι Διδασκόντων κανένα λόγο δεν έχουν να συμμετέχουν σε αυτή τη μαζική και κεντρικά ελεγχόμενη διαδικασία.

Advertisements

3 Comments

  1. Υπάρχει παράδοση στα σχολεία ευρωπαϊκών χωρών να δίνουν ονόματα μεγάλων λογοτεχνών, επιστημόνων, πολιτικών κ.ά. σε σχολεία τους. Αυτή την παράδοση θέλει να μιμηθεί το ΥΠΕΠΘ. Δεν είναι κακό, αλλά δεν είναι αυτό που λείπει.

    Φοβάμαι όμως ότι θα αρχίσουν καυγάδες, θα το πούμε «Γιάννης Ρίτσος», «Όχι θα το πούμε Νίκος Καζαντζάκης», «Μπααα, θα το πούμε Ρήγας Φεραίος» κ.ο.κ. Άσε που θα έχουμε μετονομασίες, επειδή οι νεότεροι πείσθηκαν να αλλάξουν το Γυμνάσιο «Κων/νος Καραμανλής» σε «Ανδρέας Παπανδρέου» και κάποιοι διαφωνούν σφόδρα … Είμαστε σε θέση να ευτελίσουμε οτιδήποτε υιοθετείται που λειτουργεί αλλού για πολλές δεκαετίες.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s