«ΔΙΑΛΟΓΟΣ» για την Παιδεία: μια ιστορική αναδρομή των «διαλόγων»

Πάντα μετά από αποφασιστικούς αγώνες της ζωντανής εκπαίδευσης και της νεολαίας οι κυβερνήσεις (Ν.Δ. & ΠΑΣΟΚ) εφαρμόζοντας την αντιεκπαιδευτική πολιτική της Ε.Ε. και την προώθηση της καπιταλιστικής αναδιάρθρωσης του εκπαιδευτικού συστήματος, αναλάμβαναν την πρωτοβουλία ενός «διαλόγου». Ο στόχος τους πάντα ήταν, όχι να συζητήσουν επί της ουσίας των προβλημάτων, ή (ακόμη περισσότερο) να δώσουν λύσεις, αλλά να σταματήσουν τις διεκδικήσεις. Στόχευαν και στοχεύουν, να απονομιμοποιήσουν τα κοινωνικά αιτήματα, να καθορίσουν τα περιεχόμενα τα οποία τους είναι αρεστά, να θέσουν τα πλαίσια του «εφικτού» της πολιτικής της λιτότητας. να ενοχοποιήσουν στην κοινωνία τους αγώνες και όσους επιμένουν σε αυτούς. Ταυτόχρονα, επιχειρούν να νομιμοποιήσουν εκείνα τα όργανα αποφάσεων (όπως το ΕΣΥΠ κ.α.) όπου το 80 % των μελών τους είναι διορισμένοι σε αντίθεση με τις μαζικές κινητοποιήσεις και συνελεύσεις των εργαζόμενων.

Δημιουργήστε ένα δωρεάν ιστότοπο ή ιστολόγιο στο WordPress.com.

ΠΑΝΩ ↑