ανοιχτή επιστολή προς τους γονείς δημοτικών και νηπιαγωγείων

Ένα ανοιχτό γράμμα προς:

Τους γονείς των δημοτικών σχολείων και νηπιαγωγείων

Αγαπητοί γονείς,

είναι σε όλους μας φανερό ότι βιώνουμε από τις πιο δύσκολες χρονιές που έχουν γνωρίσει οι εργαζόμενοι από τη μεταπολίτευση και μετά. Η κυβέρνηση σε συνεργασία με την Ευρωπαϊκή Ένωση και το ΔΝΤ καταργούν ότι κερδήθηκε με αιματηρούς αγώνες τα τελευταία 100 χρόνια. Οι ανατροπές στη ζωή μας παίρνουν χαρακτήρα «Αρμαγεδδώνα», εξελίσσονται με τρομακτική σφοδρότητα και σε εξαιρετικά σύντομο χρονικό διάστημα.

Η ανεργία χτυπάει κόκκινο συναγερμό, οδηγώντας κάθε οικογένεια να έχει έναν τουλάχιστο άνεργο, οι μισθοί σε δημόσιο κι ιδιωτικό τομέα κατρακυλούν, η ακρίβεια καλπάζει, στον ιδιωτικό τομέα κυριαρχεί η απόλυτη αυθαιρεσία του εργοδότη κι ο φόβος της απόλυσης, στο δημόσιο χιλιάδες συμβασιούχοι μένουν άνεργοι, ενώ προσλαμβάνονται ελαστικά εργαζόμενοι που δουλεύουν για μήνες απλήρωτοι, όπως οι αναπληρωτές ΕΣΠΑ στην εκπαίδευση.

 

Ο εχθρός δεν είναι ανάμεσα στους εργαζόμενους, όπου κι αν δουλεύουν

Η πολυδιάσπαση ωφελεί αυτούς που πλουτίζουν από τη δουλειά μας

Όλοι μαζί μπορούμε να ανατρέψουμε την επίθεση

Ο κατάλογος είναι μακρύς και αφορά όλους μας. Η προσπάθεια της κυβέρνησης και των Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης να στρέψουν τον ένα εργαζόμενο εναντίον του άλλου, το δημόσιο εναντίον του ιδιωτικού, τον άνεργο εναντίον του εργαζόμενου που παίρνει 700 ευρώ, το συμβασιούχο εναντίον του μόνιμου, τον εργαζόμενο στον ιδιωτικό τομέα εναντίον του συμβασιούχου, ένα και μόνο στόχο έχει, να κυκλοφορεί ελεύθερος ο λύκος για να μας κατασπαράζει έναν έναν.

Ξέρουμε πολύ καλά τι βιώνετε ειδικά όσοι εργάζεστε στον ιδιωτικό τομέα. Γι’ αυτό άλλωστε σαν μάχιμη ανεξάρτητη συλλογικότητα εκπαιδευτικών προωθούμε στις Γενικές Συνελεύσεις μας προτάσεις που απαιτούν να απαγορευτούν οι απολύσεις, να αυξηθούν οι μισθοί σε ιδιωτικό και δημόσιο τομέα στα 1.400 ευρώ καθαρά, πρώτος μισθός για όλους τους εργαζόμενους, να συνταξιοδοτούμαστε ΟΛΟΙ νωρίτερα κ.λπ.

Άλλωστε, η επίθεση της κυβέρνησης ξεκίνησε από τους μισθούς των δημοσίων υπαλλήλων, αλλά είναι φανερό ότι προεκτάθηκε παντού. Καταργήθηκαν οι συλλογικές συμβάσεις στον ιδιωτικό τομέα, απελευθερώθηκαν οι απολύσεις, οι εργαζόμενοι οδηγούμαστε να δουλεύουμε (όσο έχουμε δουλειά) μέχρι τα 65 και τα 70 μας χρόνια για να πάρουμε έναν επίδομα πείνας, δημόσιο σύστημα υγείας δεν υπάρχει, τα πάντα ιδιωτικοποιούνται, κόπηκε η δωρεάν χορήγηση  εκατοντάδων εξετάσεων και φαρμάκων… Η αντιδραστική επέλαση διαπερνά όλους τους τομείς της κοινωνικής και οικονομικής ζωής. Τίποτα δε μένει όρθιο, μισθοί, παιδεία, υγεία, ασφάλιση, όλα οδηγούνται στην απόλυτη καταρράκωση.

Στην εκπαίδευση: Καταιγίδα της ερήμου

Σαρωτικές, βαθιά αντιεκπαιδευτικές και αντιπαιδαγωγικές είναι οι αλλαγές που προωθούνται στην εκπαίδευση. Το Υπουργείο ανακοινώνει μεγάλης έκτασης συγχωνεύσεις και καταργήσεις σχολείων το αμέσως επόμενο διάστημα. Θέλει να συγχωνεύσει όλα τα συστεγαζόμενα σχολεία, να διαλύσει και να διοχετεύσει τους μαθητές των «μικρών» σχολείων σε γειτονικά και φυσικά να καταργήσει με τους τρόπους αυτούς εκατοντάδες σχολεία. Στο όνομα της δημοσιονομικής πειθαρχίας, το σχολείο της γειτονιάς δίνει τη θέση του σε πολυπληθή, απρόσωπα και μαζικά «πολυδύναμα» σχολικά κέντρα.
Η δημόσια εκπαίδευση δεν πωλείται, δε συγχωνεύεται, δεν καταργείται

Οι στόχοι του υπουργείου είναι κυνικοί και βαθιά αντιεκπαιδευτικοί: Με τα «πολυδύναμα σχολεία» θα διευκολυνθούν όλα τα σχέδια για το σχολείο της αγοράς στην εποχή του «Καλλικράτη».

Λιγότερα λεφτά για την παιδεία.

Οι συνενώσεις – καταργήσεις σχολικών μονάδων θα αυξήσουν τον αριθμό των μαθητών ανά τμήμα, φτάνοντας και ξεπερνώντας τα σημερινά ανώτερα όρια ( 25 παιδιά ανά τάξη στο δημοτικό, 30 παιδιά ανά τμήμα σε Γυμνάσιο-Λύκειο). Ταυτόχρονα, απ’ ότι φαίνεται από τις ανακοινώσεις, το Υπουργείο παιδείας θεωρεί απολύτως φυσιολογικό οι μαθητές να διανύουν μέχρι 10 χιλ.(!!!) και να χρειάζονται ως και μισή ώρα για να φτάσουν στο σχολείο τους (!!!).

  • Η αύξηση του αριθμού των μαθητών ανά τμήμα θα δημιουργήσει τεράστια προβλήματα στη μόρφωση των παιδιών κι ειδικά αυτών που προέρχονται από αδύναμες κοινωνικές ομάδες. Πόσο μάλλον όταν οι δυσκολίες στη διδασκαλία λόγω των νέων βιβλίων απαιτεί εκ των πραγμάτων μικρό αριθμό μαθητών ανά τάξη για να εξασφαλιστεί η μάθηση τους.
  • Τα σημερινά κτήρια που στεγάζονται τα σχολεία μας έχουν τραγικά προβλήματα και η αύξηση του αριθμού των μαθητών ανά σχολική μονάδα θα δημιουργήσει ένα αποκρουστικό κι επικίνδυνο σχολικό περιβάλλον.
  • Το μοντέλο των «πολυδύναμων σχολικών κέντρων» έχει αποτύχει οικτρά ακόμα και σε χώρες με πολύ πιο αναβαθμισμένη υλικοτεχνική υποδομή γιατί με τον απρόσωπο χαρακτήρα τους φέρνουν μέσα στο σχολείο την αποξένωση της σύγχρονης κοινωνίας. Στην πράξη τα πολυδύναμα σχολεία προωθήθηκαν σε μια σειρά από χώρες, όχι για παιδαγωγικούς λόγους, αλλά με αποκλειστικό κριτήριο την αποτελεσματικότερη σύνδεση του σχολείου με τον κόσμο των επιχειρήσεων.

Δραστικές περικοπές στην αντισταθμιστική εκπαίδευση δηλαδή στην εκπαίδευση που απευθύνεται σε παιδιά με ειδικές εκπαιδευτικές ανάγκες. Τα τμήματα υποδοχής που τόσο έχουν ανάγκη τα αλλοδαπά παιδιά δε λειτουργούν, ενώ θα συρρικνωθούν δραματικά τα τμήματα ένταξης που αφορούν παιδιά με μαθησιακές δυσκολίες.

Αξιολόγηση των σχολείων και χρηματοδότησή τους με βάση αυτήν.
Η διεθνής εμπειρία είναι δυσάρεστα πλούσια σ’ αυτό το θέμα. Εκατοντάδες σχολεία έκλεισαν, γιατί δεν κρίθηκαν καλά και μειώθηκε ή σταμάτησε η χρηματοδότησή τους με αποτέλεσμα να μην μπορούν να λειτουργήσουν.

Σχέδια για υπαγωγή των σχολείων και νηπιαγωγείων στους «Καλλικρατικούς» δήμους με μεταφορά των υποχρεώσεων του κεντρικού κράτους σ’ αυτούς που λόγω των τεράστιων οικονομικών προβλημάτων που αντιμετωπίζουν, θα μετακυλήσουν στους γονείς τις οικονομικές ευθύνες.

Το κράτος θέλει να απαλλαγεί από το οικονομικό βάρος της εκπαίδευσης των παιδιών μας.

Αν περάσουν αυτά τα μέτρα η εκπαίδευση θα κοστίζει ακόμα ακριβότερα απ’ ότι σήμερα σε όλους τους εργαζόμενους. Φέτος δόθηκαν λιγότερα χρήματα στα σχολεία με αποτέλεσμα να αδυνατούν να καλύψουν όλες τις ανάγκες τους. Ο κίνδυνος να καλεστούν οι γονείς σε λίγο καιρό να πληρώνουν μέρος των αναγκών του σχολικού προϋπολογισμού γίνεται όλο και μεγαλύτερος. Το σχολείο θα «ζητιανεύει» χρηματοδότες-χορηγούς για να βγάζει τα έξοδά του με αντάλλαγμα την ελεύθερη διαφήμιση τους.

Μετατροπή όλων των σχολείων σε ολοήμερα νέου αναμορφωμένου προγράμματος.

Το «νέο σχολείο» που προβάλλει το Υπουργείο, είναι ένα σχολείο φτηνό, με λιγότερους εκπαιδευτικούς, με περισσότερους μαθητές ανά τμήμα, με λιγότερους πόρους, με κατάργηση των μέτρων που ενισχύουν τους μαθητές με ειδικές εκπαιδευτικές ανάγκες.

Σ’ αυτό το σχολείο οι μαθητές έχουν εξαντλητικά 7ωρα κάθε μέρα από την Α’ Δημοτικού. Συνολικά επιβαρύνονται τα παιδιά του Δημοτικού με 1.274 ώρες υποχρεωτικής διδασκαλίας το χρόνο, όταν η Αυστραλία έχει 954, η Ολλανδία 940 και οι χώρες της Ε.Ε. 781 ώρες διδασκαλίας το χρόνο! Σ’ αυτό το πρωτοφανές μοντέλο σχολείου οι μαθητές κάνουν 11 διαφορετικά μαθήματα σε Α’ και Β’, 13 σε Γ’ και Δ’ και 15 σε Ε’ και Στ’!!!

Ο ένας εκπαιδευτικός ακολουθεί τον άλλο, το δημοτικό λειτουργεί με όρους γυμνασίου, δημιουργώντας χαοτικό περιβάλλον, αβάσταχτη κούραση με ολέθρια αποτελέσματα για τη μόρφωση των παιδιών. Με τον τρόπο αυτό η γνώση κατακερματίζεται, τα παιδιά γίνονται αποδέκτες ξερών πληροφοριών και επιμέρους τεχνικών δεξιοτήτων που χρειάζεται η αγορά αλλά έτσι δε μορφώνονται ολόπλευρα ούτε αποκτούν ικανά εφόδια για τη ζωή.

Η ξεχωριστή διδασκαλία τόσων γνωστικών αντικειμένων (π.χ. του μαθήματος των ηλεκτρονικών υπολογιστών) δεν  βοηθά στην κατάκτηση από τους μαθητές της γνώσης, αν το σχολείο δεν τα εντάξει σε κάποιο χρήσιμο για τη δράση τους σκοπό (π.χ. μέσα από τη συνδιδασκαλία μαθημάτων).

Η τσάντα δεν μένει στο σχολείο – αντίθετα, επιστρέφει ακόμα πιο βαριά στο σπίτι. Η ανάγκη για δουλειά στο σπίτι παραμένει, μόνο που αυτή αρχίζει πολύ πιο αργά και από πολύ πιο κουρασμένα παιδιά. Τα φροντιστήρια των αγγλικών όχι μόνο δεν κλείνουν, όπως δηλώνει η Υπουργός Παιδείας, αλλά ξεκινούν διαφημιστική καμπάνια για τα «αγγλικά από το προνήπιο».

Οι εργασιακές συνθήκες που επικρατούν στα 800 ολοήμερα του νέου αναμορφωμένου προγράμματος χειροτερεύουν συνεχώς. Ο αναπληρωτής ΕΣΠΑ, ο ωρομίσθιος, ο εκπαιδευτικός που μένει για μήνες απλήρωτος και περιπλανάται από σχολείο σε σχολείο γίνεται καθεστώς.

Αυτό το μοντέλο σχολείου αντιστοιχεί στο πρότυπο του φθηνού, πειθαρχημένου και ευέλικτου εργατικού δυναμικού.

ΕΝΙΑΙΟ ΔΩΔΕΚΑΧΡΟΝΟ, ΔΗΜΟΣΙΟ, ΔΩΡΕΑΝ ΣΧΟΛΕΙΟ

Απέναντι σε ένα τέτοιο τύπο σχολείου, απέναντι στην πλήρη διάλυση της δημόσιας παιδείας, το εκπαιδευτικό κίνημα δεν μπορεί να συναινεί ούτε να υπογράφει συμφωνίες σιωπής.
Δεν μπορεί ακόμη, να έχει το ρόλο του παθητικού θεατή που παρατηρεί από απόσταση και σημειώνει ως αδιάφορος «διαιτητής» θετικά ή αρνητικά σημεία.
Οφείλει να πάρει ξεκάθαρη θέση και να οργανώσει την αγωνιστική δράση.

Δεν υπερασπιζόμαστε το παλιό σχολείο.

Παλεύουμε για ενιαίο δωδεκάχρονο, δημόσιο, δωρεάν σχολείο που θα σέβεται τις κλίσεις και τα ενδιαφέροντα των μαθητών, θα αναπτύσσει την κριτική τους σκέψη, θα προωθεί την αγάπη για τη γνώση, θα τα μάθει να εξηγούν και ν’ αλλάζουν τον κόσμο, θα τα διδάξει αλληλεγγύη, συλλογικότητα, αγωνιστικότητα, με περιεχόμενο απαλλαγμένο από την παπαγαλία, το μυστικισμό , το ρατσισμό, ένα σχολείο χωρίς αποκλεισμούς, ανοιχτό για όλα τα παιδιά, Έλληνες και μετανάστες, χωρίς οριζόντιους ή κάθετους διαχωρισμούς, χωρίς αξιολογικές ή εξεταστικές κρίσεις.

Σ’ αυτό το σχολείο όλες οι σημερινές ειδικότητες (νέες τεχνολογίες, εικαστικά, θεατρική αγωγή, ξένων γλωσσών, κ.λπ.) είναι εξαιρετικά χρήσιμες κι απαραίτητες όχι ως νέα διδακτικά αντικείμενα, αλλά για να συμβάλλουν με τη συμμετοχή και την προσφορά τους στο σχεδιασμό της διδακτικής πράξης μαζί με το δάσκαλο, ώστε να χρησιμοποιηθούν όλες οι δυνατότητες που δίνει η τεχνολογία, αλλά και η ανθρώπινη κουλτούρα και καλλιτεχνική δημιουργία για την αποτελεσματικότερη επίτευξη των εκπαιδευτικών στόχων. Σ’ αυτό το σχολείο οι εκπαιδευτικοί θα έχουν μόνιμη σταθερή κι ασφαλή σχέση εργασίας.

Εργαζόμενες, εργαζόμενοι, αγαπητοί γονείς,

στους καιρούς της κρίσης και της αντεργατικής επίθεσης είναι μονόδρομος η οργάνωση, η αντίσταση, η αλληλεγγύη, η συναδελφικότητα.  Μας φαίνονται πανίσχυροι όταν εμείς είμαστε γονατιστοί. Μπορούμε και πρέπει να σταθούμε όρθιοι.

Να εμποδίσουμε ΤΩΡΑ τα σχέδια της κυβέρνησης για συγχωνεύσεις και καταργήσεις σχολείων.

Αγαπητοί γονείς, δεν μπορούμε να επιτρέψουμε τη διάλυση της δημόσιας και δωρεάν εκπαίδευσης στο όνομα της κρίσης και του χρέους.
Οι εκπαιδευτικοί δε θα δεχτούμε να γίνουμε πωλητές, οι μαθητές μας δεν είναι πελάτες και το σχολείο δεν είναι εμπορικό κέντρο.

Σας καλούμε να αγωνιστούμε μαζί

 

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για την εξάλειψη των ανεπιθύμητων σχολίων. Μάθετε πως επεξεργάζονται τα δεδομένα των σχολίων σας.

Δημιουργήστε ένα δωρεάν ιστότοπο ή ιστολόγιο στο WordPress.com.

ΠΑΝΩ ↑

Αρέσει σε %d bloggers: