Ο «μαύρος» Σεπτέμβρης και το «θερμό» φθινόπωρο


Το μαύρο μπλοκ εξουσίας (ΠΑΣΟΚ, ΝΔ, ΛΑΟΣ, ΜΠΑΚΟΓΙΑΝΝΗ, ΣΕΒ, ΜΜΕ) με εντολόδοχο τη σημερινή κυβέρνηση, εναρμονιζόμενο πλήρως με το ΜΝΗΜΟΝΙΟ, το ΜΕΣΟΠΡΟΘΕΣΜΟ το ΔΝΤ, την Ε.Ε. και το Κεφάλαιο, επιδιώκει να φτωχύνει ο λαός, να εκμηδενιστούν τα εργασιακά δικαιώματα, να καταβαραθρωθούν οι συντάξεις και να εκλείψουν οι κοινωνικές παροχές. Στόχος της είναι να μεγιστοποιηθούν τα κέρδη του κεφαλαίου και να διευκολυνθεί το ξεπούλημα του δημόσιου πλούτου .

Τσουνάμι περικοπών
Τι προβλέπει το μεσοπρόθεσμο και ο εφαρμοστικός νόμος για τους εκπαιδευτικούς:  

1) Με το νόμο 3986/2011 για την εφαρμογή του Μεσοπρόθεσμου Προγράμματος επιβλήθηκαν δύο ειδικές εισφορές. Η μία επιβάλλεται με πρόσχημα την καταπολέμηση της ανεργίας και η άλλη με πρόσχημα την αντιμετώπιση των προβλημάτων του Ταμείου Πρόνοιας Δημοσίων Υπαλλήλων (ΤΠΔΥ).
Συγκεκριμένα, με το άρθρο 38 καθιερώνεται «ειδική εισφορά αλληλεγγύης για την καταπολέμηση της ανεργίας. Η εισφορά αυτή υπολογίζεται σε ποσοστό 2% επί των τακτικών αποδοχών και πρόσθετων αμοιβών και αποζημιώσεων όλων των μισθοδοτούμενων υπαλλήλων του Δημοσίου, ΝΠΔΔ, ΟΤΑ, καθώς και των υπαλλήλων όλων ανεξαιρέτως των Δημοσίων Επιχειρήσεων και Οργανισμών και των ΝΠΙΔ». Επίσης «καθιερώνεται ειδική εισφορά των ασφαλισμένων του Ταμείου Πρόνοιας Δημοσίων Υπαλλήλων πέραν των προβλεπομένων, υπέρ του Ταμείου. Η εισφορά αυτή υπολογίζεται σε ποσοστό 1% επί των τακτικών αποδοχών και πρόσθετων αμοιβών και αποζημιώσεων όλων των δικαιούχων υπαλλήλων του Ταμείου».

Αρχικά οι κρατήσεις αυτές είχαν οριστεί ότι θα γίνονται από την 1η Ιούλη 2011, όμως με νέα ρύθμιση σε νόμο που δημοσιεύθηκε πριν λίγες μέρες έχουν αναδρομική ισχύ από την 1η Γενάρη 2011.

Πρακτικά τα παραπάνω σημαίνουν ότι, για παράδειγμα, ένας εργαζόμενος με σύνολο ακαθάριστων αποδοχών  μέχρι σήμερα 1.800 ευρώ, θα έχει μείωση 2% = 36 ευρώ και 1% =18 ευρώ, δηλαδή μόνο από το μέτρο αυτό 54 ευρώ.  Όμως, λόγω της αναδρομικής ισχύος των κρατήσεων, οι μισθοί των εκπαιδευτικών θα μειωθούν κι άλλο μέχρι να κρατηθεί το σύνολο της ετήσιας εισφοράς. Έτσι, αν οι αναδρομικές κρατήσεις ξεκινήσουν τον Οκτώβρη τότε ο μισθός τους 3 τελευταίους μήνες του 2011 θα μειωθεί ακόμα περισσότερο, αφού θα  κρατούνται αναδρομικά οι  μήνες που έχουν μεσολαβήσει. Δηλαδή, συνολική αναδρομική παρακράτηση 9 Χ54=486. Το ποσό αυτό θα κατανεμηθεί ισόποσα για να εισπραχθεί μαζί με τις εισφορές των 3 τελευταίων μηνών. 486:3=162 + 54=216 ευρώ λιγότερα κάθε μήνα  μόνο από το μέτρο αυτό μέχρι και το Δεκέμβρη.

2)  Με τη μείωση του αφορολόγητου από τις 12.000 στις 8.000 ένας εκπαιδευτικός χωρίς προστατευόμενα μέλη και με τον ίδιο ακαθάριστο μισθό θα έχει αύξηση της μηνιαίας παρακράτησης φόρου περίπου 33ευρώ. Επειδή και αυτό το μέτρο έχει αναδρομική εφαρμογή από τον Ιούλιο το Σεπτέμβρη θα υπάρχει αύξηση της παρακράτησης κατά 66 ευρώ το μήνα που αντιστοιχεί στους μήνες Ιούλιο-Αύγουστο και Σεπτέμβριο.
3) Με τη μείωση του κινήτρου απόδοσης κατά 50% θα υπάρχει αναδρομική από τον Ιούλιο μείωση του μισθού 50 ευρώ για κάθε μήνα και θα κρατηθεί τους 3 τελευταίους μήνες, δηλαδή θα υπάρξει μείωση κάθε μήνα 100ευρώ από Οκτώβρη μέχρι και Δεκέμβρη.
Η μηνιαία περικοπή μόνο από τα μέτρα που αναφέρθηκαν είναι: 54+33+50=137 ευρώ.
Οι συνολικές μειώσεις για όλη τη χρονιά ξεπερνούν τα 1246 ευρώ (748+198+300) και το μεγάλο μέρος αυτού του ποσού θα καταβληθεί τους τελευταίους 3 μήνες αφού υπάρχει αναδρομική εφαρμογή των μέτρων. Οι μειώσεις αυτές θα είναι μεγαλύτερες γι’ αυτούς που οι ακαθάριστες αποδοχές τους είναι πάνω από τις 1800 που χρησιμοποιήσαμε ως παράδειγμα.
Φυσικά αυτά τα μέτρα που αφορούν τους εκπαιδευτικούς, έρχονται να συμπληρωθούν και με άλλα αποφασισμένα μέτρα που συρρικνώνουν ακόμα περισσότερο το εισόδημα και φτωχαίνουν δραματικά όλο τον κόσμο της εργασίας.
Συγκεκριμένα με το φορολογικό ολοκαύτωμα που προωθεί η κυβέρνηση Παπανδρέου, οι εργαζόμενοι το φθινόπωρο θα υποχρεωθούν να πληρώσουν νέους φόρους ύψους 1,82 δις. ευρώ κι αυτό θα γίνει με τα «πολυεκκαθαριστικά» που άμεσα θα δουν στα γραμματοκιβώτια τους περίπου 3.000.000 νοικοκυριά. Το πιο οδυνηρό από τα πέντε φορολογικά μέτρα είναι η «ειδική εισφορά αλληλεγγύης» που αφορά το συνολικό, πραγματικό ή τεκμαρτό, εισόδημα άνω των 12.000ευρώ και θα υπολογιστεί με συντελεστές από 1% έως 4%. Δηλαδή όποιος έχει φορολογητέο εισόδημα 20.000ευρώ θα πληρώσει 400ευρώ. Σε εισόδημα 25.000 ευρώ, μπαίνει χαράτσι 500 ευρώ, όποιος έχει 50.000 θα δώσει 1500 και η πρώτη δόση θα πρέπει να καταβληθεί έως το τέλος Σεπτέμβρη. Η εξόφληση του ποσού πρέπει να γίνει σε 6 δόσεις και καθεμιά πρέπει να είναι τουλάχιστον 300 ευρώ εκτός της τελευταίας. Δε σταματούν φυσικά εκεί οι «φορο-ληστές» της κυβέρνησης και ετοιμάζουν την αποστολή του «λογαριασμού» για το ΕΤΑΚ του 2009, του ΦΑΠ του 2010 και του ΦΑΠ του 2011. Ταυτόχρονα επιβάλουν νέους φόρους στους συνταξιούχους, μειώνουν από 3% ως και 10% τις επικουρικές συντάξεις, αυξάνουν κατά 10% τα τέλη κυκλοφορίας των αυτοκινήτων και πάει λέγοντας.
Επειδή με τη «φορο-λύσσα» που τους έχει πιάσει δε σταματούν πουθενά, αύξησαν κατά 10% τον ΦΠΑ (από 13% στο 23%), στα σουβλάκια στους καφέδες, τις τυρόπιττες, τα αναψυκτικά και γενικά σε οτιδήποτε πουλάνε τα κυλικεία, τα εστιατόρια δηλαδή τα μαγαζιά εστίασης. Η αύξηση αυτή, εννοείται θα περάσει αμέσως στον καταναλωτή και τέθηκε σε εφαρμογή από την 1 του Σεπτέμβρη, για να εισπράξουν αμέσως τα κυβερνητικά λαμόγια.
Παράλληλα εκτός από τις ήδη μεγάλες μειώσεις που είχαμε την προηγούμενη χρονιά, στους ονομαστικούς μισθούς από τις μειώσεις των επιδομάτων και την κατάργηση του 13ου και 14ου μισθού, από την 1η του Ιούλη μπήκαν σε εφαρμογή διατάξεις του εφαρμοστικού νόμου με τις οποίες «παγώνουν» οι ωριμάνσεις, δηλαδή όλοι οι εργαζόμενοι παραμένουν στο μισθολογικό κλιμάκιο που είχαν στις 30 Ιούνη 2011. Καταργούν δηλαδή ακόμα κι αυτές τις μικρές αυξήσεις που προβλέπονται στο ισχύον μισθολόγιο και οφείλονται στη μισθολογική και χρονολογική εξέλιξη του κάθε υπαλλήλου.
Παράλληλα η κυβέρνηση από τη ΔΕΘ ανακοίνωσε τη λήψη νέων μέτρων ύψους 2 δισ. ευρώ για το 2011 με επίκεντρο την επιβολή νέου διετούς ληστρικού τέλους σε όλα ανεξαιρέτως τα ακίνητα, το οποίο θα ανέλθει μεσοσταθμικά περίπου στα 4 ευρώ ανά τ.μ. και θα εισπραχθεί μέσω των λογαριασμών ΔΕΗ.
Αυτή η σκληρή οικονομική πραγματικότητα που έχει διαμορφωθεί θα  συμπληρωθεί με το νέο μισθολόγιο που όπως ρητά αναφέρει το Μεσοπρόθεσμο «θα μειώσει το συνολικό μισθολογικό κόστος στο δημόσιο, οδηγώντας τους μισθούς στα επίπεδα που επικρατούν στον ιδιωτικό τομέα». Όμως οι ρυθμίσεις όπως φαίνεται, δε θα αφορούν κυρίως το ύψος των αποδοχών, αφού αυτές με τα μέτρα των δύο χρόνων έχουν μειωθεί δραματικά, αλλά τον τρόπο κτήσης του μισθού, τις εργασιακές σχέσεις και τα δικαιώματα. Γι’ αυτό όλο το προηγούμενο διάστημα η συζήτηση για άρση των αδικιών, αυξήσεις στους χαμηλόμισθους εκπαιδευτικούς, υψηλούς βασικούς μισθούς κ.λ.π. που μεθοδευμένα προωθούσαν οι συνδικαλιστές υπάλληλοι της ΔΟΕ, στόχευε στην συγκάλυψη των πραγματικών στόχων που είναι, η αλλαγή του εργασιακού καθεστώτος, η υποταγή και χειραγώγηση των εκπαιδευτικών, ο κατακερματισμός και η ελαστικοποίηση.
Μύθος και μεθοδευμένη παραπλάνηση αποδεικνύεται το επιχείρημα πως με το μισθολόγιο θα πετύχουν «ίση αμοιβή και ενιαίους μισθούς», αφού με τις ρυθμίσεις που ανακοινώνονται ο μισθός θα είναι ατομικός και θα διαμορφώνεται από το βασικό μισθό και το επίδομα αποδοτικότητας που θα χορηγείται  μετά από ένα ατέλειωτο πλέγμα αξιολογήσεων, εντείνοντας τα φαινόμενα διακρίσεων φόβου και υποταγής και μετατρέποντας το μισθό από υποχρέωση του κράτους σε ατομική υπόθεση και ευθύνη.
Οι διαφορετικοί-εξατομικευμένοι μισθοί θα είναι παγωμένοι προς τα κάτω αφού βασικός τους στόχος είναι να περιορίσουν τις μισθολογικές δαπάνες. Ο στόχος αυτός  θα επιτευχθεί με τη σύνδεση μισθολογικής – βαθμολογικής προαγωγής, με αποτέλεσμα όσο λιγότεροι υπάλληλοι κατορθώνουν να ανεβαίνουν βαθμό τόσο μικρότερες θα είναι οι αυξήσεις μισθών που πρέπει να καταβληθούν. Γι’ αυτό και καταργείται η αυτόματη μισθολογική ωρίμανση και αλλάζει ο τρόπος προαγωγής από το ένα μισθολογικό κλιμάκιο στο άλλο, που συνδέεται, κατά κύριο λόγο, με την βαθμολογική εξέλιξη, βάζοντας ταυτόχρονα  πλαφόν στον αριθμό των δημοσίων υπαλλήλων που θα μπορούν να προάγονται από ένα βαθμολογικό κλιμάκιο στο επόμενο.
Καθιερώνονται δηλαδή 6 βαθμολογικά κλιμάκια, αντί για 5 που προβλέπονται σήμερα, και μόνο από το έκτο κλιμάκιο στο πέμπτο θα περνάει το 100% των εργαζομένων μετά τη συμπλήρωση της διετούς δοκιμαστικής περιόδου και της προβλεπόμενης αξιολογικής διαδικασίας μονιμοποίησης. Για τα υπόλοιπα όμως βαθμολογικά κλιμάκια θα εφαρμοστεί κλιμακωτή ποσόστωση.
Μόνο 90% των υπαλλήλων που πληρούν τα κριτήρια προαγωγής θα περνάει από τον πέμπτο στον τέταρτο βαθμό, ενώ το ποσοστό μειώνεται σε 80% για τη μετάβαση από τον τέταρτο στον τρίτο βαθμό, 60% από τον τρίτο στον δεύτερο βαθμό και καταλήγει στο 20% των υπαλλήλων που θα παίρνουν το εισιτήριο της ανέλιξης από τον δεύτερο στον πρώτο – ανώτατο – βαθμό. Όσο «άξιοι και ικανοί» είναι όλοι αυτοί που υιοθετούν τις διαδικασίες αξιολόγησης, ελάχιστοί θα εξελίσσονται μισθολογικά και βαθμολογικά. Το σημαντικότερο που αφορά το νέο μισθολόγιο σφαγείο αφορά την σύνδεση του μισθού με την διαδικασία της αξιολόγησης εισάγοντας το «πριμ παραγωγικότητας», ως bonus  για τους «εργατικούς και αποδοτικούς» υπαλλήλους. Ένα bonus, ποσύμφωνα με δημοσιεύματα θα παίρνουν μόνο οι υπάλληλοι  Π.Ε. επιδιώκοντας  να διαχωρίσει και με αυτόν τον τρόπο σε κατηγορίες τους εργαζόμενους ώστε να μην υπάρχει η υλική βάση για αντίσταση σε αυτή τη βάρβαρη πολιτική.
Σημαντική είναι και η αλλαγή με την αποκοπή των υπαλλήλων από την οργανική τους θέση. Με την εισαγωγή του «κρατικού υπαλλήλου» ις οι υπάλληλοι θα λογίζονται ως υπηρετούντες γενικά στο δημόσιο, ώστε να μπορούν να μετακινούνται από υπηρεσία σε υπηρεσία και να ελαχιστοποιηθούν οι αναγκαιότητες για νέο προσωπικό.
Η «εργασιακή εφεδρεία» ρίχνει στον καιάδα της απόλυσης χιλιάδες εργαζόμενους στις ΔΕΚΟ, επιβραβεύοντας  το μίσος  Λοβέρδου για τη σταθερή και μόνιμη εργασία, επικροτώντας το δόγμα Παπανδρέου για  έναν «εργαζόμενο ανά οικογένεια». Ένα μέτρο που «δείχνει» να αφορά τον ευρύτερο δημόσιο τομέα αλλά κλείνει το μάτι ήδη στο στενό δημόσιο με πρώτους τους «πλεονάζοντες» εργαζόμενους σε όλους τους τομείς του στενού δημοσίου, άρα και τους εκπαιδευτικούς..
Μ’ αυτό τον τρόπο δεν αίρονται οι υπάρχουσες μισθολογικές διαφοροποιήσεις, διατηρείται η πολιτική των επιδομάτων και των αμοιβών κάτω από το τραπέζι και διαμορφώνεται ένας νέος, αλλά ανάλογος τρόπος με τα σημερινά  επιδόματα, για να κρατιούνται καθηλωμένοι και χαμηλοί οι βασικοί μισθοί.
Συμπερασματικά: Και με το μισθολόγιο η κυβέρνηση επιδιώκει να επιβάλει στο δημόσιο τομέα ένα πλήθος μέτρων που θα επιδεινώσουν ραγδαία το βιοτικό μας επίπεδο, θα προωθήσουν την αναγκαστική εντατικοποίηση της εργασίας, το χτύπημα κάθε εργατικού δικαιώματος, τον ανταγωνισμό, το κυνήγι του μπόνους και τη βίαιη εξίσωση δημόσιου και ιδιωτικού τομέα στον ελάχιστο κοινό παρανομαστή.
Με την αξιολόγηση, τον αυταρχισμό, τον αναγκαστικό ενστερνισμό των στόχων που θέτουν οι πολιτικές ηγεσίες για τον δημόσιο τομέα, τα ιεραρχικά μοντέλα και τις υπερεξουσίες των «χρυσοπληρωμένων» διευθυντικών στελεχών, θέλουν να ελέγξουν και να χειραγωγήσουν τον κόσμο που αντιστέκεται και διεκδικεί αγωνιστικά τις ανάγκες και τα δικαιώματά του.
Κανένας κλάδος ή εργαζόμενος δεν πρόκειται να τη «βολέψει» γιατί η νέα πραγματικότητα που διαμορφώνει η οικονομική κρίση και η πρωτοφανούς αγριότητας κυβερνητική επίθεση στο εισόδημα και σ’ όλα τα κοινωνικά δικαιώματα, θα σαρώσει όλους αυτούς που σκύβουν το κεφάλι κι ελπίζουν στην εξαίρεση και στη δικιά τους σωτηρία.
Μπροστά σ’ αυτή την κατάσταση δεν πρέπει να έχουμε αυταπάτες και να ελπίζουμε ότι έστω και τώρα οι υποταγμένες καθεστωτικές συνδικαλιστικές ηγεσίες ΑΔΕΔΥ-ΔΟΕ μπορούν να εκφράσουν και να αγωνιστούν πραγματικά για  τα οικονομικά και θεσμικά αιτήματα του κόσμου της εκπαίδευσης. Η κυβερνητική τους κατρακύλα και ο συντεχνιακός τους απομονωτισμός, οδηγούν στη συντριβή και στην αποδοχή τελικά του νέου καθεστώτος οικονομικής και θεσμικής βαρβαρότητας που προωθούν με το μισθολόγιο κυβέρνηση-Ε.Ε και ΔΝΤ.

Η ΕΛΠΙΔΑ ΤΟΥ ΑΓΩΝΑ ΚΑΙ ΤΗΣ ΑΝΑΤΡΟΠΗΣ
ΚΟΝΤΡΑ ΣΤΗΝ ΚΑΤΑΘΛΙΨΗ ΤΟΥ ΜΝΗΜΟΝΙΟΥ

Δε μας μένει άλλος δρόμος από το να πάρουμε τώρα την κατάσταση στα χέρια μας. Να μην περιμένουμε την κατάθεση του νέου μισθολογίου, όπως σχεδιάζει η συνδικαλιστική γραφειοκρατία για να διαμαρτυρηθούμε με μια 24ωρα εκφυλισμένη απεργία, αλλά μαζί με το κίνημα των φοιτητών, των χιλιάδων «αγανακτισμένων», να οικοδομήσουμε μέσα στα σωματεία μας την αγωνιστική ενότητα και να διεκδικήσουμε όχι ένα άλλο μισθολόγιο αλλά τον πλούτο που παράγουμε. Να επιχειρήσουμε να αποτελέσει ο κόσμος της εκπαίδευσης  τον σπινθήρα που θα βγάλει στο δρόμο τους οργισμένους εργαζόμενους και όλοι μαζί να παλέψουμε για να πάρουμε πίσω ό,τι μας πήραν, για να μη πληρώσουμε την κρίση και το χρέος τους, για μισθούς και συντάξεις στο ύψος των 1400ευρώ έτσι ώστε να ζούμε αξιοπρεπώς από τη δουλειά μας, για διεύρυνση και διασφάλιση των εργασιακών δικαιωμάτων. Χωρίς αυταπάτες όμως ένα τέτοιο πρόγραμμα στόχων απαιτεί ανατροπή του Μνημονίου, του ΔΝΤ και Ε.Ε. αλλά και της κυβέρνησης που το υλοποιεί και κάθε επίδοξου συνεχιστή της.

Την οργάνωση της πάλης των εργαζομένων , των εκπαιδευτικών
δεν πρέπει να την αφήσουμε στα χέρια του γραφειοκρατικού, κρατικού και κυβερνητικού συνδικαλισμού,
γιατί απλά δεν θα υπάρξει ποτέ

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s