έχουμε πόλεμο μην το ξεχνάς μωρό μου

έχουμε πόλεμο μην το ξεχνάς μωρό μου

  Ορίστε που κατάντησαν οι ζηλωτές της αξιολόγησης :
σε παρεκκλήσια και καφετέριες ξενοδοχείων κρύβονται οι οργανωτές των «σεμιναρίων» της ντροπής
Η-βίλα-των-οργίων-02711

Στη βίλα των οργίων κρυβόταν ο Κωνσταντάρας και η Μέλπω Ζαρόκωστα στην αντίστοιχη ελληνική ταινία για να απολαύσουν τον –παράνομο τότε –  έρωτά τους. Σε παρεκλήσια, καφετέριες και γκαράζ ξενοδοχείων καταφεύγουν σήμερα οι σύγχρονοι ζηλωτές της αξιολόγησης μήπως και καταφέρουν να οργανώσουν μετά κόπων και βασάνων κάτι που να μοιάζει με σεμινάριο διευθυντών «για την αυτοαξιολόγηση» Συνέχεια

Ανακοίνωση για την αθώωση των αγωνιστών

Κι ήταν ένα χαμόγελο στον αέρα!

Αντιφεγγίζοντας από στόμα σε στόμα

ετούτο το χαμόγελο του αγωνιστή,

ετούτο το χαμόγελο του κόσμου.

Το ζεστό ψωμί που ταΐζονται τα όνειρα είναι οι αγώνες.

«Δεν πρόκειται να καθίσω σπίτι μου και να βλέπω από την τηλεόραση αυτούς που μας οδηγούν στη φτώχεια και στην εξαθλίωση. Θα συνεχίσω με όλες μου τις δυνάμεις να αγωνίζομαι».

Οι τελευταίες φράσεις του συντρόφου μας δασκάλου Θ. Αγαπητού φωτίζουν τους συλλογικούς αγώνες του εκπαιδευτικού και εργατικού κινήματος. Την Τετάρτη 28-11-12 στις 8.30 το βράδυ μετά από επτά ώρες ακροαματική διαδικασία το δικαστήριο αθώωσε τους τρεις κατηγορουμένους. Ο δάσκαλος Θ. Αγαπητός και οι συνάδελφοι της Π.Ο.Ε.–Ο.Τ.Α. Σ. Αρβανίτης και Θ. Κυριατζόπουλος αθωώθηκαν για όλες τις κατηγορίες.

Την ίδια μέρα στην είσοδο του δικαστηρίου εκατοντάδες συγκεντρωμένοι δάσκαλοι, καθηγητές, εργαζόμενοι στους δήμους, φοιτητές και πολιτικές συλλογικότητες δονούσαν το δικαστικό μέγαρο με το σύνθημα  
ΑΓΩΝΑΣ – ΡΗΞΗ – ΑΝΑΤΡΟΠΗ, Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΓΡΑΦΕΤΑΙ ΜΕ ΑΝΥΠΑΚΟΗ Συνέχεια

κείμενο γενεθλίων

Να μην αφήσουμε το γκρίζο … να σκεπάσει το σχολείο και τη ζωή μας

Αν πάει κανείς σήμερα μια βόλτα στα σχολεία, εντύπωση προκαλεί η ομοιομορφία που κατά κανόνα υπάρχει στα περισσότερα. Ομοιομορφία σχολικών κτιρίων, γραφείων, συμπεριφορών. Το κλειστό αναλυτικό πρόγραμμα,τα βιβλία του δασκάλου, ο κατακερματισμένος χρόνος και η μαζική σκέψη επιβάλλουν, ασυνείδητα τις περισσότερες φορές, ομοιόμορφες διδακτικές πρακτικές. Πίσω όμως από αυτό το πλέγμα ομοιομορφίας, ευτυχώς, συνεχίζουν ν’ ανθίζουν φωτεινές επικοινωνιακές ματιές. Μάτια ανθρώπων ανήσυχων, που νιώθουν την ψυχρότητα και την εχθρότητα του σημερινού εκπαιδευτικού συστήματος. Άνθρωποι που αισθάνονται το βάρος της κοινωνικής πραγματικότητας και διατηρούν την ελπίδα της αλλαγής της. Άνθρωποι που, πολλές φορές βαδίζοντας στα τυφλά, μετουσιώνουν τις ανησυχίες τους σε καινοτόμες ιδέες και πρωτοβουλίες.
Άνθρωποι- εκπαιδευτικοί:
• που στο κλίμα αυταρχισμού και διοικητισμού που διαπερνά όλη την εκπαίδευση αντιτάσσουν ένα «αντάρτικο» πνεύμα ανυπακοής.
• που διατηρούν ένα πείσμα αναζήτησης και «αγάπης σε καινούριες τρικυμίες», όπως λέει ο ποιητής.
• που ψάχνουν να βρουν νέους τρόπους επικοινωνίας και συλλογικότητας.

Η ανεξάρτητη κίνηση εκπαιδευτικών «Αλεξικέραυνο» γεννήθηκε, κάτω από αυτό το πνεύμα της αναζήτησης μιας νέας συλλογικότητας, από μια ομάδα εκπαιδευτικών του συλλόγου μας που αντιλαμβάνεται ότι δεν αρκούν μόνο κάποιοι ψήφοι για να αλλάξει το θολό τοπίο της εκπαιδευτικής μιζέριας που όλοι βιώνουμε.
Δεν είμαστε μια ακόμα παράταξη. Ως άτομα αλλά και ως συλλογικότητα δεν έχουμε καμιά κομματική δέσμευση ή στράτευση. Δεν ανήκουμε σε κανένα από τα κόμματα της κεντρικής πολιτικής σκηνής που ποδηγετούν και ελέγχουν το συνδικαλιστικό κίνημα. Αντιθέτως αποτελούμε ένωση ελεύθερων βουλήσεων που στηρίζει την ενότητά της περισσότερο στη διαφορετικότητα και την πολυφωνία παρά στην διατεταγμένη κομματική γραμμή.

1. Αντιτάσσουμε στην πολιτική άποψη της ανάθεσης και της αντιπροσώπευσης, την άμεση δημοκρατία των Γενικών Συνελεύσεων.
2. Αντιτάσσουμε στην πολιτική άποψη της κομματικής κυριαρχίας, τη συλλογική πρωτοβουλία, δημιουργία και χειραφέτηση.
3. Αντιτάσσουμε στον παραδοσιακό συνδικαλισμό των κυβερνητικών λύσεων, των διαδρόμων και των συμβιβασμών, τον κοινωνικό συνδικαλισμό της πράξης και των αναγκών.

Πιστεύουμε ότι πρέπει να παρεμβαίνουμε και στους όρους εργασίας μας και στην οργάνωσή της και κυρίως στο περιεχόμενο της. Ακόμη κι αν ήμασταν καλοπληρωμένοι, το σημερινό σχολείο την ίδια πίεση και απέχθεια θα μας πρόσφερε γιατί είναι βαθύτατα άνισο, επιλεκτικό και ισοπεδωτικό. Απόλυτη πεποίθησή μας είναι ότι εκτός από τους υλικούς όρους της εργασίας μας (αξιοπρεπείς μισθούς, ωράριο εργασίας, υλικοτεχνική υποδομή) πρέπει παράλληλα να διεκδικήσουμε και την παιδαγωγική μας αυτονομία και την επιστημονική μας χειραφέτηση.

ΤΟ ΣΧΟΛΕΙΟ ΠΟΥ ΒΙΩΝΟΥΜΕ…

Είναι ένα σχολείο κλειστό…
Κλειστό σε κάθε αντίληψη συλλογικής – ομαδικής δράσης τόσο μέσα στην τάξη, όσο και έξω από αυτήν. Οι όποιες καινοτόμες ιδέες και πρωτοβουλίες των εκπαιδευτικών βρίσκονται στο περιθώριο. Κυριαρχούν τα κλειστά αναλυτικά προγράμματα, που καθορίζονται από την κεντρική εξουσία, μακριά από τους εκπαιδευτικούς και την κοινωνία.
Είναι ένα κάθετο και ιεραρχικό σχολείο…
Όπου όλα δομούνται με προϊστάμενες ιεραρχίες και δεν υπάρχει κανένας ζωντανός θεσμός επικοινωνίας των εκπαιδευτικών. Οι σύλλογοι διδασκόντων μέρα με τη μέρα μετατρέπονται σε διακοσμητικά όργανα, που σπανίως συνεδριάζουν και ακόμα σπανιότερα αποφασίζουν.
Είναι ένα σχολείο της ποσότητας και της εντατικοποίησης…
Όπου η γνώση έχει μετατραπεί σε τυποποιημένες και αποσπασματικές διδακτικές ποσότητες, που «πρέπει να διδαχθούν» και να «μαθευτούν» ως έχουν, χωρίς την άμεση ερευνητική συμμετοχή των μαθητών. Εκπαιδευτικοί, μαθητές και γονείς σπαταλούν χιλιάδες ώρες δουλείας και έντασης για μια ύλη που έτσι κι αλλιώς – με τη λογική που διέπει τα κλειστά αναλυτικά προγράμματα –σε μεγάλο βαθμό θα ξεχαστεί μέσα σε ελάχιστο χρόνο. Η σχολική γνώση αλλοτριώνεται και μετατρέπεται σε πληροφορία. Ο σχολικός χρόνος κατακερματίζεται και εντατικοποιείται. Το περιεχόμενο της γνώσης υποτάσσεται στις κυρίαρχες κοινωνικές «αξίες». Η φαντασία, η τέχνη, το απροσδόκητο, το παιχνίδι, το συναίσθημα απουσιάζουν.
Είναι ένα σχολείο επιλεκτικό…
Όπου οι κοινωνικές δομές εξασφαλίζουν τη συνέχειά τους, εξωθώντας το 25% των μαθητών στη σχολική εγκατάλειψη. Ο σχολικός γλωσσικός κώδικας, η σχολική νοοτροπία, οι πολιτισμικές νόρμες που κυριαρχούν και, τέλος, οι οικονομικοί όροι του σχολικού ανταγωνισμού, που εξαντλούν τον οικογενειακό προϋπολογισμό, ελαχιστοποιούν την κοινωνική κινητικότητα και βάζουν τον καθένα εκεί που ορίζει «η μοίρα της κοινωνικής του θέσης».
Είναι ένα σχολείο γκρίζο….
Όπου η σχολική αρχιτεκτονική θυμίζει μεταπολεμικές εργατικές πολυκατοικίες, οι άδειοι τοίχοι και οι τσιμεντένιες αυλές δεν αφήνουν την παιδικότητα να αναπτυχθεί.

Μέσα σ’αυτό το περιβάλλον χρόνο με το χρόνο μεγαλώνει η αντίθεση δύο ρευμάτων της εκπαιδευτικής πραγματικότητα. Ανάμεσα στο ρεύμα του υπαλληλισμού, που διατηρεί άμεση σχέση με τον υποταγμένο συνδικαλισμό, καθώς και τον κρατικό – πελατειακό μηχανισμό και στο διάσπαρτο ρεύμα της ζωντανής εκπαίδευσης, που προσπαθεί να βρει ένα δημιουργικό και ελεύθερο ρόλο μέσα στην εκπαιδευτική διαδικασία, αρνούμενο τη ζοφερή σχολική πραγματικότητα.
ΤΟ ΣΧΟΛΕΙΟ ΠΟΥ ΟΙΚΟΔΟΜΟΥΝ…..
Από το 1997 με το νόμο 2525 και τη λεγόμενη «μεταρρύθμιση Αρσένη» και ως σήμερα με τις ποικιλώνυμες αναδιαρθρώσεις (ολοήμερο – παιδοφυλακτιριο, ευέλικτη ζώνη, αξιολόγηση, ελαστικές εργασιακές σχέσεις, ωρομισθία κ.ά.) που προωθεί το Υπουργείο Παιδείας, η εκπαίδευση βρίσκεται μπροστά στην πιο δομική επίθεση που έχει δεχτεί στη σύγχρονη ιστορία.
Με στόχο:
1. Ο άνθρωπος από εκπαιδευόμενος και εργαζόμενος να μετατραπεί σε καταρτίσιμο και απασχολήσιμο – που θα αλλάζει και δυο και τρεις δουλείες στη διάρκεία του εργασιακού του βίου.
2. Το μορφωτικό αγαθό από κοινωνικό αίτημα να μετατραπεί σε εμπορικό προϊόν και το σχολείο σε επιχείρηση.
3. Τα σχολεία, οι μαθητές και οι εκπαιδευτικοί να κατηγοριοποιηθούν οικοδομώντας ένα εκπαιδευτικό σύστημα πολλαπλών ταχυτήτων. Η ένταση των αξιολογικών διαδικασιών που καλύπτουν όλο το φάσμα της εκπαίδευσης – σχολικές μονάδες, εκπαιδευτικούς και μαθητές – είναι το βασικό εργαλείο για την επίτευξη αυτού του στόχου.
4. Οι εργασιακές σχέσεις να ανατραπούν και να ελαστικοποιηθούν.
5. Να ισχυροποιηθούν οι γραφειοκρατικές ιεραρχίες με απώτερο σκοπό τον έλεγχο και την ομοιομορφία του παραγόμενου εκπαιδευτικού έργου.
6. Την ανάδυση στη θέση του δημόσιου και δωρεάν σχολείου, με τον καθολικό χαρακτήρα που γνωρίσαμε μέχρι σήμερα, ενός ευέλικτου σχολείου της αγοράς και του κέρδους.
ΣΤΟ ΣΧΟΛΕΙΟ ΤΟΥΣ ΑΝΤΙΤΑΣΣΟΥΜΕ ΤΟ ΣΧΟΛΕΙΟ
ΤΩΝ ΚΟΙΝΩΝΙΚΩΝ ΑΝΑΓΚΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΟΡΑΜΑΤΩΝ ΜΑΣ

Απέναντι και μακριά από το σημερινό σχολείο.

Απέναντι και μακριά από το σχολείο της αγοράς.

Η ζωντανή εκπαίδευση μέσα στις αντίξοες συνθήκες της κλειστότητας, της ιεραρχίας, της εντατικοποίησης, της κοινωνικής ανισότητας και του ατομικισμού μάχεται για να βάλει στη ζωή με τον πιο έντονο τρόπο την αντίληψη ότι η γνώση πρέπει να αποτελεί ΚΑΘΟΛΙΚΟ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ ΔΙΚΑΙΩΜΑ.

Μάχεται για ένα σχολείο ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ σε μια κοινωνία ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ.
Δεν έχουμε καμιά αυταπάτη ότι μπορούμε να αλλάξουμε το σχολείο χωρίς να αλλάξουμε την κοινωνία. Γι’ αυτό πιστεύουμε ότι οι σημερινές ρήξεις στο χώρο της εκπαίδευσης πρέπει να δένονται με τα γενικότερα κοινωνικά αιτήματα και τα κινήματα που τα εκφράζούν.
Μάχεται να καταθέσει τόσο σε πρακτικό και καθημερινό όσο και σε οραματικό επίπεδο μια άλλη εκπαιδευτική αντίληψη. ΕΝΑ ΝΕΟ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟ ΠΡΟΤΑΓΜΑ:

• Στη βάση αυτού του νέου προτάγματος βρίσκεται η ΣΥΛΛΟΓΙΚΟΤΗΤΑ που εκφράζεται μέσα από την ελεύθερη σχολική κοινότητα. Μια σχολική κοινότητα που συλλογικά εντοπίζει τα θετικά και τα αρνητικά στοιχεία της πράξης της ανατροφοδοτώντας το έργο της μακριά από κάθε εξωτερικό –διοικητικό- αξιολογικό καταναγκασμό. Αυτή η σχολική κοινότητα βασίζεται στη συνεργασία των μερών της (εκπαιδευτικοί, γονείς, μαθητές). Σ’ αυτή τη σχολική κοινότητα έχουν θέση η υποκειμενικές πρωτοβουλίες και καινοτομίες. Στο κέντρο της βρίσκεται ο σύλλογος διδασκόντων, που στο εσωτερικό του δεν στηρίζεται σε κανενός είδους ιεραρχία, αλλά στην ισοτιμία των μελών του. Δεν υπάρχει ο διευθυντής- προϊστάμενος- αξιολογητής αλλά ο αιρετός και άμεσα ανακλητός εκπρόσωπός του προς την κοινωνία.
• Η ελεύθερη σχολική κοινότητα δεν μπορεί να είναι περιχαρακωμένη στον κλειστό της χώρο. Ως ανοιχτό σύστημα πρέπει να επικοινωνεί και να αλληλοτροφοδοτείται από την εμπειρία, τις απόψεις, και τη δράση άλλων σχολικών κοινοτήτων, ώστε ελεύθερα να διαμορφώνονται οι νέες πρακτικές εκπαίδευσης με κοινωνική αντίληψη. Είναι λοιπόν απαραίτητη η οριζόντια δικτύωση των σχολικών κοινοτήτων και η τοπική και περιφερειακή τους σύζευξη. Αυτοσυγκροτείται έτσι ένα ελεύθερο, οριζόντιο εκπαιδευτικό δίκτυο ικανό να ανατροφοδοτεί και να αυτοτροφοδοτεί το έργο του. Μέσα σ’ αυτά τα πλαίσια η επιμόρφωση περνά στα χέρια των εκπαιδευτικών, που την τροφοδοτούν με την εμπειρία της καθημερινής διδακτικής πράξης και οδηγεί στην επιστημονική τους χειραφέτηση επιμόρφωση παύει να γίνεται εφαλτήριο ανατροπής των εργασιακών σχέσεων και κερδοσκοπίας ορισμένων επαϊόντων καθηγητάδων ή “σχολικών συμβούλων” (βλέπε εξομοίωση).
• Συστατικό στοιχείο του σχολείου που οραματιζόμαστε είναι τα “ανοιχτά αναλυτικά προγράμματα” που δίνουν στους μαθητές το δικαίωμα της ελεύθερης επιλογής γνωστικών αντικειμένων χωρίς εξεταστικούς, ταξικούς ή ρατσιστικούς φραγμούς. Τα ανοιχτά προγράμματα απαιτούν δομικές συγκρούσεις με τους παραδοσιακούς τρόπους άσκησης της παιδαγωγικής και της διδακτικής καθώς και με τις υπαλληλικές πρακτικές και νοοτροπίες. Εδώ η γνώση δεν αλλοτριώνεται στο επίπεδο της πληροφορίας, αλλά είναι ένα διαρκές παιχνίδι ανάμεσα στην τάξη και τη αταξία, τη βεβαιότητα και την αβεβαιότητα, τη σαφήνεια και τη ασάφεια, το σωστό και το λάθος. Εδώ οι μαθητές κοινωνούν το απώτερο μυστήριο της γνώσης που είναι η δυναμική της να γεννά νέες πραγματικότητες (νέα γνώση). Οι μαθητές οδηγούνται, όχι στη μηχανιστική απομνημόνευση πληροφοριών, αλλά στο πως να ανακαλύπτουν τη γνώση.

ΛΙΓΑ ΛΟΓΙΑ ΓΙΑ ΤΙΣ ΕΚΛΟΓΕΣ ΤΗΣ 11ης ΙΟΥΝΙΟΥ

Με αυτές της σκέψεις εμείς, η ομάδα των συναδέλφων που συγκροτούμε την ανεξάρτητη κίνηση εκπαιδευτικών «Αλεξικέραυνο», αποφασίσαμε την αυτόνομη κάθοδό μας στις εκλογές της11ης Ιουνίου για την ανάδειξη των αντιπροσώπων του συλλόγου μας στην 72η Γ.Σ. του κλάδου, που θα πραγματοποιηθεί από τις 24 ως τις 27 Ιουνίου στην Αθήνα.

ΓΙΑΤΙ ΠΡΟΤΙΜΗΣΑΜΕ ΤΗΝ ΑΥΤΟΝΟΜΗ ΚΑΘΟΔΟ ΚΑΙ ΟΧΙ ΕΚΦΡΑΣΗ ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΤΟ «ΕΝΙΑΙΟ» ΨΗΦΟΔΕΛΤΙΟ ΜΕ ΤΟ ΟΠΟΙΟ ΓΙΝΟΝΤΑΙ ΟΙ ΕΚΛΟΓΕΣ ΜΕΧΡΙ ΤΩΡΑ.

1. Ο ΜΥΘΟΣ ΤΟΥ ΕΝΙΑΙΟΥ ΨΗΦΟΔΕΛΤΙΟΥ:
Το ενιαίο ψηφοδέλτιο δεν είναι ενιαίο. Αντιθέτως είναι ένα παραταξιακό ψηφοδέλτιο που κάθε δύο χρόνια δίνει την ευκαιρία σε ανθρώπους με απόλυτη κομματική και παραταξιακή στράτευση να κρύβονται πίσω από αυτό και να διεκδικούν την ψήφο των συναδέλφων ως ανεξάρτητοι. Η κοινή λογική λέει ότι η έκθεση όλων των υποψηφίων σε ένα ενιαίο ψηφοδέλτιο δίνει τη δυνατότητα στους ψηφοφόρους να επιλέξουν τους ικανότερους ανεξάρτητα από την πολιτική ή παραταξιακή τους τοποθέτηση. Στην πραγματικότητα όμως αυτό δεν ισχύει καθώς το σύστημα της μονοσταυρίας, που επικρατεί στο σύλλογό μας, περιορίζει της επιλογές του ψηφοφόρου σε μία και μοναδική.
2. ΤΟ ΕΝΙΑΙΟ ΨΗΦΟΔΕΛΤΙΟ ΕΞΑΝΤΛΗΣΕ ΤΑ ΚΑΥΣΙΜΑ ΤΟΥ:
Μπορεί σε μια δεδομένη στιγμή το ενιαίο ψηφοδέλτιο να συντέλεσε στο να σπάσουν οι κομματικές περιχαρακώσεις και να εκπροσωπηθεί ο σύλλογος και από πρόσωπα που δεν ανήκουν στις δυο κυρίαρχες παρατάξεις του κλάδου. Σήμερα όμως αυτό δεν ισχύει και τα αποτελέσματα των εκλογών του 2001 το αποδεικνύουν. Αντιθέτως η στέγαση όλων σε ένα κοινό ψηφοδέλτιο έχει μεταφέρει τις πολιτικές αντιπαραθέσεις από το προσκήνιο στο παρασκήνιο και έχει εξοστρακίσει τον πολιτικό διάλογο. Παρατηρείται έτσι το φαινόμενο εκπρόσωποι των δυο μεγάλων παρατάξεων (ΠΑΣΚΕ – ΔΑΚΕ), παρόλο που δεν έχουν καμιά δράση και κανένα ενδιαφέρον για τα όσα συμβαίνουν στο σύλλογό μας, να παρουσιάζονται κάθε δύο χρόνια και να διεκδικούν να εκπροσωπήσουν το σύλλογο. Το λυπηρό είναι ότι εκλέγονται, πολύ δε περισσότερο που στις δυο τελευταίες Γ.Σ. της ΔΟΕ (70η & 71η) ψήφισαν ενάντια στις αποφάσεις των γενικών συνελεύσεων του συλλόγου μας, ενάντια δηλαδή στη θέληση όσων τους εξέλεξαν.
3. ΔΙΕΚΔΙΚΟΥΜΕ ΕΝΑ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΟ ΨΗΦΟΔΕΛΤΙΟ:
Ως ανεξάρτητες φωνές που δεν ανήκουμε σε καμιά κομματική παράταξη διεκδικούμε ένα πραγματικά ανεξάρτητο ψηφοδέλτιο για την εκλογή αντιπροσώπων:
• Που θα λογοδοτούν στις Γ.Σ. που τους εξέλεξαν και όχι στις κομματικές ηγεσίες.
• Που δεν θα εξαργυρώνουν την εντολή των συναδέλφων για την εξυπηρέτηση δικών τους ιδιοτελών επιδιώξεων.
• Που θα σπάσουν το μπλοκ του κομματικού συνδικαλισμού και θα αναδείξουν ενισχυμένες τις δυνάμεις της αντίστασης, του αγώνα και της αυτονομίας.

ΑΛΕΞΙΚΕΡΑΥΝΟ
ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΗ ΚΙΝΗΣΗ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΩΝ
για την επιστημονική χειραφέτηση και την παιδαγωγική αυτονομία

Αλεξάκη Μαρία 2ο Νηπιαγωγείο Κω
Βαλτάς Κώστας 1ο Δ. Σχ. Κω (Ολοήμερο)
Καπελούζος Γιώργος 7ο Δ. Σχ. Κω
Νικολάρας Λάμπρος 1ο Δ. Σχ. Κω
Παπατζιάμου Σάσα 2ο Νηπιαγωγείου Ζηπαρίου

Πώς τόσα πρόσωπα να γίνουν αριθμοί
Και τόσα γεγονότα απλά βιβλία
Χωρίς την επινόηση νέας διάταξης στοιχείων
Χωρίς μια νέα μύηση που θα σαρώσει
την αυλαία
Σκίζοντας βίαια στα δυο το σάπιο μήλο
Να επιστρέψουν τ’ άγια στους σκύλους, τα βρέφη στις μήτρες

Κι όρθια η Πράξη σαν αλεξικέραυνο

Μ. Αναγνωστάκης

Τρίτη 3 Ιουνίου 2003.