Ανακοίνωση για τις «κρίσεις» και τις επιλογές διευθυντών σχολικών μονάδων

Η πρόσφατη ολοκλήρωση της επιλογής Διευθυντών κατέδειξε για μια ακόμη φορά πόσο σαθρή και διάτρητη, κομμένη και ραμμένη στα μέτρα της εκάστοτε κυβέρνησης, είναι αυτή η διαδικασία.
Μόνο αφελείς μπορούν να πιστέψουν ότι το αποφασιστικό κριτήριο για την επιλογή των Διευθυντών ήταν η πρόσφατη παράσταση-συνέντευξη που στήθηκε από το ΠΥΣΠΕ στη Ρόδο.

 

Είναι φανερό τι ακριβώς έχει συμβεί.
Αφού μέτρησαν τα μόρια των υποψηφίων, γνωρίζοντας τα σχολεία της επιλογής τους, ρύθμισαν εκ των προτέρων τη βαθμολογία προωθώντας – σε όσα σχολεία υπήρχε ανταγωνισμός- κατά βάση είτε ημέτερους είτε αρεστούς. Είχαν ένα καλοκαίρι ολόκληρο για να κάνουν τη δουλειά τους, δε θα το εκμεταλλεύονταν;
Αυτή η «αξιολόγηση» που είδαμε τώρα είναι αυτή που θα εφαρμοστεί στους εκπαιδευτικούς αύριο αν τεθούν σε εφαρμογή οι ήδη ψηφισμένοι από το 1997 και 2001 νόμοι για την αξιολόγηση.

 

Κι όμως καθόλου δεν μας εξέπληξαν τα γεγονότα. Είχαμε ήδη προειδοποιήσει ότι το παιχνίδι είναι στημένο. Διότι το βασικό πρόβλημα, η ρίζα του κακού, δε βρίσκεται στην «κακή χρήση», στην κατάχρηση ή στην καταστρατήγηση της διαδικασίας της συνέντευξης. Δεν είναι απλά και μόνο ζήτημα ορθής εφαρμογής του υπάρχοντος νομικού πλαισίου ή αδυναμία της διοίκησης να επιλέξει τους άξιους και ικανούς θυσιάζοντας την αξιοκρατία στο βωμό των πελατειακών σχέσεων.

 

Η ουσία του προβλήματος βρίσκεται στο ότι και τα δύο κόμματα εξουσίας (ΠΑΣΟΚ-ΝΔ) νομοθέτησαν αυτή τη διαδικασία για να εξασφαλίζουν τον πλήρη έλεγχο της διοικητικής πυραμίδας αλλά και να διαιωνίζουν την κυριαρχία του καθεστωτικού συνδικαλισμού.
Τα τελευταία χρόνια κράτος, κόμμα και καθεστωτικός συνδικαλισμός χέρι-χέρι προώθησαν και προωθούν όλες τις αντιεκπαιδευτικές αναδιαρθρώσεις σε βάρος του δημόσιου σχολείου και των εκπαιδευτικών.

 

Ακόμα περισσότερο αυτό που επιχειρείται είναι η πλήρης αυτονόμηση της λειτουργίας του διευθυντή από την εκπαιδευτική κοινωνία και συλλογικότητα κάθε σχολείου.
Η μετατροπή του σε όργανο με στυγνή διοικητική νοοτροπία (μάνατζερ), πρόθυμο να εφαρμόσει κάθε κυβερνητική-διοικητική εντολή, με πρώτη και καλύτερη την «
αξιολόγηση».
Ικανό ταυτόχρονα στο πλαίσιο της λεγόμενης «λειτουργικής αυτονομίας της σχολικής μονάδας»- όπως προβλέπουν οι νόμοι για την
αποκέντρωση- να βρίσκει εξωτερικούς πόρους (από την ονομαζόμενη τοπική κοινωνία) για τα λειτουργικά έξοδα του κατ’ ευφημισμό δημόσιου σχολείου.

 

Αυτός είναι ο ρόλος που θα κληθούν να επιτελέσουν οι διευθυντές της «νέας εποχής».
Ένας ρόλος
ερήμην και εναντίον της δημόσιας εκπαίδευσης και των λειτουργών της.

 

Είναι ολοφάνερο πως το ΥΠΕΠΘ δεν πληρώνει επιδόματα στους διευθυντές απλά και μόνο για τη διεκπεραίωση της αλληλογραφίας, τη γνωστοποίηση των υπουργικών αποφάσεων και υπηρεσιακών εγκυκλίων ή την αντιμετώπιση των λειτουργικών ζητημάτων του σχολείου.
Το επίδομα διευθυντικής θέσης είναι ο μηχανισμός αλλοτρίωσης που αποκόπτει τους διευθυντές από τον κύριο κορμό των εκπαιδευτικών μετατρέποντάς τους σε εντολοδόχους και διεκπεραιωτές της εκάστοτε κυβερνητικής πολιτικής.

Γι’ αυτό και το ισχύον νομοθετικό πλαίσιο (άρθρο 13 νόμου για την επιλογή στελεχών) εισάγει μια νέα μορφή επιθεωρητισμού προβλέποντας τη μονιμότητα των στελεχών μέσω της αξιολόγησης.
Ενισχύει έτσι τους αυριανούς αξιολογητές, ώστε να επιδοθούν απερίσπαστοι στην προώθηση και εφαρμογή των αντιεκπαιδευτικών επιλογών αλλά και τη χειραγώγηση της εκπαιδευτικής κοινότητας.

 

Στην αριστερά όμως- πέρα από την καταρχήν δικαιολογημένη πίκρα των ικανών συναδέλφων και την απαίτησή τους για αξιοκρατία – δεν ταιριάζουν τα δάκρυα.
Γιατί, έχοντας κατά νου την ταξική λειτουργία της εκπαίδευσης ως βασικού ιδεολογικού μηχανισμού του κράτους, γνωρίζουμε ότι το διακύβευμα δεν είναι η αξιοκρατική επιλογή των στελεχών εκπαίδευσης.

Με άλλα λόγια το ζήτημα δεν είναι πως θα επιλεγούν οι αξιότεροι και ικανότεροι αυριανοί αξιολογητές, οι άθρωποι που θα προωθήσουν τις σημερινές και αυριανές αντιδραστικές αναδιαρθρώσεις στην εκπαίδευση
.

 

Για την εκπαιδευτική Αριστερά ΠΡΩΤΑ ΚΑΙ ΚΥΡΙΑ προβάλλει η ανάγκη για την ανατροπή του συνολικού εκπαιδευτικού μοντέλου και η αντικατάστασή του από μια εκπαίδευση που θα ανταποκρίνεται στις ανάγκες της εργατικής τάξης και των μικρών λαϊκών στρωμάτων. Η προοπτική αυτή δεν μπορεί να είναι ξεκομμένη από το γενικότερο αγώνα για την αντικαπιταλιστική ανατροπή, για το Σοσιαλισμό. ΚΑΙ ΜΟΝΟ ΣΕ ΑΥΤΑ ΤΑ ΠΛΑΙΣΙΑ διεκδικούμε τη βελτίωση της λειτουργίας των σχολείων μέσα στο σημερινό εκπαιδευτικό σύστημα, πράγμα που συμπεριλαμβάνει και την επιλογή ικανών στελεχών εκπαίδευσης, ΠΟΥ, ΟΜΩΣ, ΔΕΝ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΕΞΑΝΤΛΟΥΝ ΤΗ ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ ΤΟΥΣ ΣΤΗΝ ΚΑΛΥΤΕΡΗ ΔΙΕΚΠΕΡΑΙΩΣΗ ΤΗΣ ΑΣΤΙΚΗΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ, αλλά, μαζί με τους εκπαιδευτικούς της τάξης να «ανοίγουν» ΠΡΟΟΔΕΥΤΙΚΕΣ «ΡΩΓΜΕΣ» στη διδασκαλία και τη λειτουργία του σχολείου.
Όχι με τη λογική των «νησίδων», αλλά με τη λογική της πάλης που εντάσσει τα μικρά στα μεγάλα, που δημιουργεί κλίμα αντίστασης, που εξασφαλίζει κάποιες κατακτήσεις, που οικοδομεί συμμαχίες με μαθητές και γονείς, που συγκεντρώνει δυνάμεις για τις μεγάλες ανατροπές.

Ο Διευθυντής είναι ανάγκη να αποτελεί οργανικό και αναπόσπαστο μέρος του παιδαγωγικού σχεδιασμού και των γενικότερων εκπαιδευτικών δραστηριοτήτων του συλλόγου διδασκόντων. Πρέπει επομένως να εκλέγεται από το σύνολο των εκπαιδευτικών κάθε σχολείου. Κατ’ επέκταση, ως άμεσο επακόλουθο, πρέπει να είναι άμεσα ανακλητός, όταν αίρεται οριστικά η εμπιστοσύνη του συλλόγου διδασκόντων προς το πρόσωπό του. Η άμεση και καθημερινή αλληλεπίδραση που ασκείται μεταξύ συλλόγου διδασκόντων και διευθυντή, είναι ασύγκριτα πιο έγκυρη και αποτελεσματική από την όποια πεντάλεπτη συνέντευξη – «αξιολόγηση».

 

Στα πλαίσια αυτά ο διευθυντής, ως εκλεγμένος συντονιστής μιας συλλογικής παιδαγωγικής προσπάθειας, δεν νοείται να ανταμείβεται με επιπλέον μισθολογικά επιδόματα που τον ξεχωρίζουν και τον τοποθετούν πάνω και έξω από το συλλογική λειτουργία της κοινωνίας των εκπαιδευτικών κάθε σχολείου.
Εφόσον – σύμφωνα με την κρίση του συλλόγου διδασκόντων και τις ανάγκες κάθε σχολείου – απαλλάσσεται από το σύνολο ή μέρος των διδακτικών του καθηκόντων οφείλει πρώτος μεταξύ ίσων να εργάζεται για την δημιουργία του κατάλληλου παιδαγωγικού κλίματος και τη εύρυθμη λειτουργία του σχολείου.

Καλούμε τον κλάδο να καταδικάσει και να αντισταθεί σε κάθε απόπειρα ελέγχου και χειραγώγησης της εκπαίδευσης, σε κάθε απόπειρα μετατροπής των Δ/ντών σε μηχανικούς ιμάντες προώθησης αντιπαιδαγωγικών και αντιδραστικών εκπαιδευτικών Επιλογών.
Καλούμε το σύνολο της εκπαιδευτικής κοινότητας να παλέψει για την κατάργηση του νομοθετικού πλαισίου για την επιλογή στελεχών.

 

Υ.Γ. Θεωρούμε ότι, στις επερχόμενες κρίσεις υποδιευθυντών με βάση την πάγια θέση του κλάδου, συνάδελφοι που θα τύχουν της έγκρισης της ομοφωνίας ή απόλυτης πλειοψηφίας των συλλόγων διδασκόντων, πρέπει να έχουν και την επιλογή τους από το ΠΥΣΠΕ.
Κάθε διαφορετική επιλογή μας βρίσκει ριζικά αντίθετους και καλούμε τους κατά τόπους συλλόγους και τη Διδασκαλική Ομοσπονδία να υπερασπίσουν αυτή την κατάκτηση.

 

Advertisements

One thought on “Ανακοίνωση για τις «κρίσεις» και τις επιλογές διευθυντών σχολικών μονάδων

  1. Παράθεμα: διαδικασίες επιλογή Διευθυντών Σχολείων κρίσεις κι επικρίσεις « ΑΛΕΞΙΚΕΡΑΥΝΟ

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s